امينى ابراهيم امينى
اديبى دانشمند است كه به فارسى و عربى نگارشهاى نيكو دارد ، « ترجمه مناجات امير المؤمنين » و « شرح دعاى صباح » و « نظم جواهر » از آثار وى و همه را در دههء دوم و سوم سدهء دهم نگارش داده است .
در تاريخ نظم جواهر خود گويد :
چو غواص كلكم در اين بحر راز * نهاد از سر ترجمانى قدم
پى نام و تاريخ اين ترجمه * كتاب مناجات كردم رقم
انجدانى
ملا حسنعلى فرزند يعقوب انجدانى سلطانآبادى
عارف اديب فاضل ، كتاب « سر الأولياء » را بسالهاى 1311 - 1313 پرداخته و در آغاز آن گويد :
نيست ممكن را چو جز فقر و فنا * خوش بود گفتن كه لا احصى ثنا
در پس هر حمد حمدى مختفى است * داند اين را هركه را جانى صفى است
انجدانى
على محمد انجدانى
شاعرى است شوخطبع ، طنزسرا و نيكوخط ؛ اين رباعىها از اوست كه به خط نيكوى خود به سال 1285 نوشته است :
از گردش روزگار و از حال تباه * يك پول ندارم نه سفيد و نه سياه
من بودم و يك ريال آن هم گم شد * ( لا حول و لا قوة الّا باللّه )
* * *