بعد حمد خداى لميزلى * راجى رحمت از إله غنى
أحقر از بين ناس هم اضعف * خاك قدام مؤمنين اشرف
آنكه او مشهد است مولد او * و محمد على است والد او
اشرف
ميرزا اشرف على
از شاعران فارسىسراى هند با تخلص « اشرف » ، خوشنويس خط خفى و جلى ، در سدهء سيزدهم روزگار مىگذرانده است .
در تاريخ چاپ « ديوان بدر الدّين چاچى » گويد :
طبع شد اين طرفه نظم بدر چاچ * گشت در تصحيح آن بسيار كد
طبع اشرف از پى تاريخ سال * گفت از اين بحر مضامين موج زد « 1 »
اشرف
ميرزا محسن اشرفزاده مدرس
روحانى بااطلاع از دانشهاى دينى ، داراى اشعارى است با تخلص « اشرف » ، به سال 1311 ش كتاب « تراش ريش از نظر اسلام » را پرداخته و در سال 1344 آن را به مجله مكتب اسلام اهداء كرده است .
در آغاز سرودهاى در شهادت حضرت على اصغر گويد :
چون شهنشاه جهان شد بىمعين * تشنه كام و خسته و زار و غمين
رو به هر سو مىنمودى جز عدو * كى شدى با او مقابل روبرو
پس بيامد شاه مظلومان حسين * در ميان معركه با شور و شين
تكيه بر نى كرد آن عالىجناب * با لعينان ابد كردى خطاب
هامش
( 1 ) . گويا ديوان چاچى در سال 1272 چاپ شده ، اين تاريخ با تاريخ شعرى سازگار نيست .