وداع كرد چه طفلان خويش را و برفت * بنات نعش جدا گشت آن زمان ز جدى
ميان روضهء سلطان طوس شد مدفون * كأنه ز شه آمد خطاب « اليّ »
على الصباح خبر چون رسيد [ . . . ] * كشيد از دل پردرد ناله همچون نى
برون نمود سر از جيب و گفت تاريخش * خدا صبر نمايد عطا به مادر وى
سليم شيخ على فرزند محمد سليم مازندرانى
در « هندوكلا » از توابع آمل به سال 1214 زاده شد و در اصفهان دانش اندوخت ، به سال 1272 به زيارت مشهد و عتبات و حج رفت ، جامع علوم دينى و معارف اسلامى بود ، « مقاليد البيان » و « بيت الأحزان » و « وسيلة الفيوضات » از نگارشهاى اوست .
گويد :
نه آرام بر من نه خوابى بچشمم * ز پهلوبهپهلو همى ديده هِشتم
همى عرض كردم كه من اهل دردم * بدردم برس از ره سرنوشتم
سليمى ملا حسن فرزند سليمان تونى
از دانشمندان و ادباى سدهء يازدهم ، واجبات دينى را در منظومهء « حرز النجاة فى نظم الواجبات » به نظم كشيده ، در آغاز اين منظومه گويد :
تبارك خالق بىچون تعالى ربنا الأعلى * حكيم و عالم و عادل قديم و فرد بىهمتا
سخن از واجبات آمد بنام حق ادا كردم * كه نام ذات پاك اوست مقصود همه اشيا