رهنما ، زين العابدين
زين العابدين رهنما فرزند شيخ على شيخ العراقين و نوهء آيتالله مازندرانى ، در سال 1268 خورشيدى ( 1888 م ) ، متولد شد .
تحصيلات خود را در مدارس دينى عراق به پايان رساند و سپس در 22 سالگى با لباس روحانى به ايران بازگشت .
هنگامى به ايران آمد كه فعاليت احزاب سياسى پس از مشروطه ، در اوج خود بود و او نيز با عضويت در حزب دموكرات و مديريت روزنامهء رهنما ، كار سياسى خود را آغاز كرد .
اين روزنامه آن قدر موجب شهرتش شد كه جاى نام فاميل او را گرفت . بعدها روزنامهء ايران را داير كرد كه باعث شهرت و اعتبار بيشتر او شد . قبل از اين كه به ايران بيايد ، در بغداد از نظر سياسى به آلمانها تمايل داشته است و چنان كه خود اظهار مىكند در بغداد جزء طرفداران آلمان بوده ، مخصوصا پدر ايشان آقاى شيخ العراقين عرب و عجم با ماژور گلاين آلمانى روابط بسيار نزديكى داشته است و روى همين عوامل دوستى ، توقيفشان در بين النهرين غير ممكن بود ، و به ايران عزيمت كردهاند .
در جريان عقد قرارداد 1919 وثوق الدوله با انگليس ، وى به اتفاق پنج روزنامهنگار ديگر متهم به دريافت پول شد . مرحوم دهخدا در حاشيهء نسخهاى از كتاب زندگانى احمد شاه كه در كتابخانهء شخصى خودشان ( كتابخانهء لغتنامه ) وجود دارد به خط خود نوشته است :
« اين ارباب جرايد : 1 - زين العابدين رهنما ( شيخ العراقين ) 2 - سيد محمد تدين ، 3 - ملكالشعراء بهار 4 - سيد ضياء الدّين 5 - يك نفر تاجر كه بعدا وكيل دماوند شد