اردبيلى ، عبد اللّه [ غمگين ]
عبد اللّه اردبيلى فرزند « على » معروف به « غمگين » در شعبان سال 1306 قمرى تولد يافت . غمگين از سال 1327 قمرى كه تاريخ غارت « اردبيل » بدست عشاير است ، به سرودن اشعار تركى پرداخت . گفته مىشود كه او بيشتر اشعارش را در خواب سروده پس از بيدارى فورا مىنوشت . در حدود 9000 بيت شعر سروده كه بيشتر اشعار در زمينه مصائب و مناقب و تفسير اخبار آل محمد ( ص ) به زبان تركى و مقدار كمى به زبان فارسى مىباشد . شغل غمگين در « عالىقاپو » بقالى بود . نمونهاى از غزليات وى چنين است :
اسر سمت گلستانه نسيم صبح روحافزا * دم باد صبائيلن گل و گلشن اولا احيا
چمنده رهنماليق بلبه ايلر گلون عطرى * تاپار گلزارى آواره دولانماز بلبل شيدا
جهاندا چكمهسون هجران وصال ياره يتمزسن * ديمه « غمگين » بيچاره بو اشعارى هوا يازمش
غمگين اشعار « سيد على حكاك اردبيلى » را در سال 1374 قمرى تضمين نمود .
او در سال 1388 قمرى وفات يافت .
م : 1 - تاريخ دانشمندان اردبيل .
اردبيلى ، عبد مناف [ ملا مناف ]
ميرزا عبد مناف اردبيلى حكيم الهى فرزند « صفار » در سال 1285 قمرى در « اردبيل » به دنيا آمد . علوم مقدماتى را در « اردبيل » آموخته سپس براى ادامه تحصيل به « قم » ، « استانبول » و « نجف » رفته پس از مدتى در زبان فارسى و عربى مهارت كافى بدست آورده و شروع به تأليف در اين دو زبان نمود .
عبد مناف معروف به « ملا مناف » پس از اتمام تحصيل به شغل تجارت پرداخته در انجام كار خود به روسيه و اروپا سفرهايى داشت و در اين مسافرتها زبان روسى ، انگليسى و فرانسه را آموخت . در جريان جنگ جهانى اول بواسطه زيانى كه از تجارت به دو وارد شد ، تجارت را رها نموده به داروفروشى پرداخت . ملا مناف به جفر و رمل وارد بود ، چنان كه گفته مىشود روزى راجع به عمرش سؤال مىكنند و حدس مىزند كه وفاتش مشرف است و چنين مىسرايد :