اردبيلى ، ميرزا على اكبر
ميرزا على اكبر اردبيلى فرزند « محسن » فرزند « عبد اللّه » در سال 1269 قمرى به دنيا آمد . در محضر استادان زيادى حاضر نشده ولى مطالعات فراوان او باعث شد در رديف علماء قرار گيرد . او عالم ، فاضل ، اديب ، كامل ، عارف به حكمت و كلام و حديث و فقه و اصول بود . در برخى از مؤلفات خود به بعضى از علماء كه نسبت به مرامشان آگاهى نداشته ، چون « ملا محمد كاظم خراسانى » طعن بسيار زده بدين جهت بعضى از علما از وى دورى مىكردند .
اردبيلى در ماه شعبان سال 1346 قمرى درگذشت .
آثار بجامانده از وى عبارتند از :
1 - اثبات تقليد ميت .
2 - صورت سؤال و جواب راجع به واقعه زيد .
3 - رساله فى بيان البعث و النشور و القيام من الاحداث القبور .
م : 1 - مشار ، خانبابا . مؤلفين كتب چاپى فارسى و عربى ، ج / 4 .
اردكانى ، على اكبر [ حقيقت ]
على اكبر اردكانى متخلص به « حقيقت » فرزند « حاج ميرزا محمد باقر » امام جمعه « اردكان » در سال 1276 خورشيدى در « اردكان » به دنيا آمد . پدر و اجدادش از فقهاء و پيشوايان مذهبى و مادرش سيده و از سادات « اينجو » بودهاند .
على اكبر تحصيلات مقدماتى و مقدمات عربى را در مكتبخانههاى « اردكان » آموخت . پس از آن به « شيراز » رفت و در محضر درس « حاج مدرس انوار » و « حاج سيد على حكيم كازرونى » چند سالى به تحصيل علوم متداول مشغول شد . او به زبان عربى مسلط بود و خط زيبايى داشت .
حقيقت به مدت بيش از 10 سال در اداره فرهنگ و اوقاف فارس و دادگسترى خدمت نمود ، سپس از طرف وزارت كشور به فرماندارى شهرستانهاى مختلف ايران از جمله « جهرم » ، « شهرضا » ، « آباده » ، « بختيارى » و « فسا » منصوب شد . مدال درجه يك « رشادت » را از ستاد ارتش دريافت نمود . پس از چند سال بازنشسته گرديده به مطالعه و