ششم ابتدايى درس خواند و پيشه صنعتگرى را برگزيد و در سال 1358 به بيمارى سرطان بدرود حيات گفت و تنها خواهرم فاطمه از نعمت سواد بىبهره است و با شوهرش در تهران زندگى مىكند . »
دكتر رحيم چاووش اكبرى سرگذشت خود و خانوادهاش را در دو منظومهء شعر يكى به زبان آذرى به نام « دومانلى داغ » به سبك حيدر باباى استاد شهريار ، و ديگرى به نام « مهردادنامه » سروده است .
رحيم چاووش اكبرى ، آخرين فرزند خانواده تحصيلات خود را تا سوم متوسّطه با همان فقر در دبستانهاى ساسان و حافظ و دبيرستان رازى ادامه داد و پس از شش سال ترك تحصيل سرانجام بهطور متفرّقه امتحان داد و ديپلم ادبى گرفت و يك سال هم در دانشسراى تربيت معلّم به تحصيل پرداخت و در بين دانشجويان رتبه اوّل را جايز گشت و در سال 1343 به استخدام آموزش و پرورش درآمد و به كار تدريس در دبستانها اشتغال ورزيد و ضمن خدمات آموزشى در كنكور دانشگاه شركت كرد و به دانشكدهء ادبيّات تبريز راه يافت و در سال 1348 به اخذ درجهء ليسانس نايل آمد و در سال 1350 براى ادامهء كار و تحصيل به تهران عزيمت كرد و دورهء دكترى ادبيّات فارسى را در دانشگاه استانبول پى گرفت و فارغ التّحصيل شد .
دكتر رحيم چاووش اكبرى ، كه در شعر « يسنا » تخلّص مىكند ، دربارهء آغاز شاعرى خود مىگويد : « هنگامى كه در دبيرستان رازى به تحصيل اشتغال داشتم ، به همراهى برادر استاد شهريار ، ( سيد صادق خشكنابى ) ، به خدمت استاد شرفياب شدم و اشعارى خواندم . استاد ضمن تشويق به تصحيح آنها پرداخت .
يسنا داراى آثار و تأليفاتى چند است به نامهاى : « گنجينههاى دانش » با همكارى دكتر محمود اختريان و دكتر كاظم خلخالى ؛ تصحيح و حواشى و مقدّمه بر ديوان هاتف اصفهانى ؛ تصحيح و مقدّمهنويسى بر ديوان فايز دشتستانى ؛ تصحيح و مقدّمهنويسى بر ديوان پروين اعتصامى ؛ تصحيح و مقدّمهنويسى بر ديوان ابو سعيد ابو الخير ؛ ترجمهء
سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — صفحة 761
مساهمون: سيد محمد باقر برقعى
ص٧٦١