كرد و برنامهء منظّم در زمينهء تصوّف علمى قوام گرفت و خدمت به خلق خدا و ايثار و جوانمردى به فقراى سلسله توصيه شد و برنامهء چلّهنشينى حذف گرديد ، مگر به صلاحديد پير طريقت .
دكتر نوربخش در سال 1333 با دختر دكتر عبد اللّه دانشور عقد زناشويى بست و ثمرهء اين ازدواج سه پسر و دو دختر مىباشد .
دكتر نوربخش در عين حال از تحصيل بازنايستاد و دورهء تخصّصى روانپزشكى را در دانشگاه تهران پى گرفت و با عنوان استاديار دانشكدهء پزشكى دانشگاه تهران انتخاب شد و چندى بعد در آزمون دورهء تكميلى روانپزشكى ( فوق تخصّصى ) رتبهء نخست را احراز و به صورت بورسيه به دانشگاه سوربن فرانسه اين دوره را طىّ كرد . در همين زمان با چند اسلامشناس و مستشرق ، مانند پروفسور هانرى كوربن ، آشنايى يافت و خطابههايى دربارهء تصوّف در دانشگاه سوربن ايراد كرد . پس از بازگشت به ايران ، مسئوليتهاى دانشيارى و استادى و مديريّت گروه روانپزشكى دانشگاه و رياست مركز مشاوره و رياست بيمارستان روزبه و رياست انجمن روانپزشكى ايران را به عهده گرفت و سرانجام در سال 1356 از خدمات دانشگاهى بازنشسته گرديد و در همين سال ( 1977 ) انجمن روانپزشكى آمريكا با ارسال لوح مخصوص ، وى را عضو افتخارى خود معرّفى كرد .
دكتر نوربخش شعر و شاعرى را پس از تشرّف به فقر آغاز كرد و در انواع شعر طبعآزمايى نمود ، امّا بيشتر به غزلسرايى اقدام ورزيد و اشعارش تمام جنبهء عرفانى را داراست . ديوان اشعارش نخستين بار در سال 1335 به چاپ رسيد و تا سال 1372 بيش از ده مرتبه تجديد طبع گرديد .
از دكتر نوربخش تاكنون بيش از سى عنوان كتاب در زمينههاى روانپزشكى و با همكارى ديگران طبع شده و بيش از چهل عنوان كتاب دربارهء تصوّف و عرفان تا سال 1358 چاپ گرديده و سى اثر هم در زمينههاى معارف و بزرگان صوفيّه ، كه بعضى از
سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — صفحة 509
مساهمون: سيد محمد باقر برقعى
ص٥٠٩