نام كرد و پس از خاتمهء تحصيل در سال 1331 مدّت چهار سال با سمت معاونت و رياست بهدارى شهرستان بم مشغول خدمت گرديد و به درمان بيماران همّت گماشت .
دكتر نوربخش مدّت هفت سال در مصاحبت ذو الرّئاستين به سر برد و حضرت مونس عليشاه چون شايستگى و وارستگى او را ديد ، بهتدريج مسئوليّتهاى كتابخانه و كليددارى و . . . را به او محوّل كرد و سرانجام به اقامت در خانقاه مأمور گشت ، تا در جوار پير و مرشد و مراد ، اوقات بيشترى را سپرى سازد و به خودسازى و تفكّر در آثار بزرگان و رهروان طريقت تصوّف پردازد .
دكتر نوربخش در سال چهارم دانشكدهء پزشكى بود كه از طرف مونس عليشاه به عنوان مسئول خانقاه تهران معرّفى گرديد و حيرت همگان را برانگيخت . پس از چندى به دستور پير و مرشد به چلّهنشينى پرداخت و پس از فراغت از خودسازى لقب شيخ المشايخى به وى اعطا گرديد . چون صوفيان ، سلسلهء استان كرمان را مركز فقر مىدانستند ، به دستور مونس عليشاه به كرمان عزيمت كرد و در عين حال مناطق كرمان و بلوچستان نيز به وى واگذار گرديد و مونس عليشاه در نامهاى خطاب به وى اينگونه معرّفى شد : « در تحصيلات علوم طبيعى و حكمت طبيعى به حدّ كمال رسيده و به تأييدات ربّانى و فيوضات سبحانى در بسيارى از اخلاق امروز مىتوان گفت فوقالعاده منحصر به فرد است و فقرا وجود معزّى اليه را مغتنم شمرند . »
در خردادماه سال 1332 مونس عليشاه ، رهبر و پير اين سلسله ، چشم از جهان فروبست و مسئوليّت ارشاد و هدايت فقراى سلسلهء نعمتاللّهى به دكتر نوربخش تفويض شد و با لقب نور عليشاه شهرت يافت .
دكتر نوربخش پس از تصدّى رهبرى اين سلسله ، دست به اقداماتى اساسى وسيعى زد و خانقاههاى سراسر كشور بازسازى و نوسازى گرديد و حتّى در كشورهاى آمريكا و اروپا و آسيا به تأسيس خانقاه همّت گماشت و از اين رهگذر خدمت شايانى انجام داد و در ضمن به تدوين موازين و مقرّراتى براى وقف و ادارهء امور خانقاهها اقدام
سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — صفحة 508
مساهمون: سيد محمد باقر برقعى
ص٥٠٨