بگلزار ار نهم پا خار گردد * تمام نوش عالم گشته نيشم
* * *
الهى هيچكس حيران مگردان * به كار خويش سرگردان مگردان
كسى را چون من بيچاره در دهر * دچار درد بىدرمان مگردان
* * *
شبى با دل بگفتم محرمانه * كه اى همدردم اى يار يگانه
چرا اينگونه محزون و غمينى * بگفت از دست خوبان زمانه
* * *
بتا در خواب و بيدارى تو بينم * بمستى و به هوشيارى تو بينم
نمىگردى تو آنى از نظر دور * بشادى و گرفتارى تو بينم
* * *
دلم مىخواست روى يار بيند * رخ زيباى آن دلدار بيند
سراپا گشت ديده تا تواند * جمال آن بت عيار بيند
* * *
دل من طالب ديدار ياره * چو زلف يار دائم بىقراره
بود هر درد را درمانى آخر * دل مسكين ما درمان نداره
* * *
دلا معشوق آمد ديده وا كن * ز جا برخيز و غوغائى به پا كن
بمردم عشقبازى را بياموز * فداكن خويش را يعنى چو ما كن
* * *
خوشا آن دم كه يار از در درآيد * چو جان آن نازنين اندر برآيد
ولى دانم كه آن خورشيد تابان * درآيد چون ، روان از تن برآيد