زيارت
دلم آكنده از محبت توست * هرچه دارم ز يمن دولت توست
كينه در سينهام نمىگنجد * دلم آكنده از محبت توست
اى حسين ! اى هماره شاهد عشق ! * عشق ، پاينده از شهادت توست
لوح آئين سرخ توست فلق * شفق ، آئينهء جراحت توست
موى صبح از غم تو گشته سپيد * شب ، سيهپوش از مصيبت توست
لاله ، دلخون ولى به سوز و گداز * نوحهپرداز داغ غربت توست
اى ابَرمرد ! دست ابر كريم * برگى از دفتر سخاوت توست
دل اهل يقين به سايهء عشق * روشن از پرتو هدايت توست
هر سحرگه كه مىدمد خورشيد * همه در سايهء عنايت توست
از تو سبزست نخل غيرت و عشق * كربلا ، شعر سرخ همّت توست
گرچه در چرخ چارم است مسيح * يكى از خادمان حضرت توست
كربلا ! اين قيامت خونين * واژهاى از حديث قامت توست
قامتى در مناى خون بستى * كه قيامت از آن قيامت توست
ناى قرآن كجا شود خاموش ؟ * اوج نى ، منبر تلاوت توست
بىتو ، هستى گل خزان زده است * كه بهار از تو و طراوت توست
اينكه از دوزَخَم امان دارد * ديدن روى اشك جنت توست
چه كنم ؟ راه كربلا بسته است * آرزوى دلم زيارت توست
مهر پاكت چه كرده با دل خلق ؟ ! * هركجا مىرويم صحبت توست
شعرم ، آهنگ نينوا دارد * گرچه اين روزها ، ولادت توست
روز عيدست و روز شادى و شور * شعر من در غم شهادت توست
روز محشر به « فيض » عشق حسين ! * چشم من بر تو و شفاعت توست