نوحهء اربعين آمدن اهل بيت عليه السّلام از شام
چون كاروان عاشقان از ره رسيدند * از دل فغان وا حسينا بركشيدند
گفتند با شور و نوا * اى تشنهكام كربلا
مظلوم حسين جان * مظلوم حسين جان
زينب كنار تربت آن شه نشسته * چون مرغ بالوپر ز سنگ غم شكسته
مىنالد از سوز جگر * مىگويد از رنج صفر
مظلوم حسين جان * مظلوم حسين جان
جانا چه گويم ز آنچه در دوران كشيدم * از دشمنان زخم زبانها بس شنيدم
موى سر گشته سفيد * پشتم ز بار غم خميد
مظلوم حسين جان * مظلوم حسين جان
در شام غم گرچه به ويرانه نشستم * ليكن بناى ظلم را درهم شكستم
با گفتههاى آتشين * آتش زدم بر ظلم و كين
مظلوم حسين جان * مظلوم حسين جان
آخر برادر جان تو را مهمان رسيده * مهمان ز شام و كوفهء ويران رسيده
اى كوكب اقبال ما * برخيز و بنگر حال ما
مظلوم حسين جان * مظلوم حسين جان
آن دم كه رأست را به نوك نيزه ديدم * دل از حيات خويشتن جانا بريدم
بر چوب محمل سر زدم * بر جان خود آذر زدم
مظلوم حسين جان * مظلوم حسين جان