دكتر باهر در سال 1341 براى ادامه تحصيل به تهران عزيمت كرد و به دانشگاه راه يافت و در رشتهء پزشكى به تحصيل پرداخت و در سال 1347 فارغ التحصيل شد و از همين سال تا 1376 قريب به بيست و نه سال بعنوان مسئول فنى بيمارستان آيتاللّه گلپايگانى مشغول خدمت شد و با شايستگى و لياقت در اداره امور بيمارستان انجاموظيفه كرد امّا به عللى از سمت خود كنارهگيرى نمود و به عنوان معاونت دانشگاه آزاد اسلامى تهران منصوب گرديد . دكتر باهر مىگويد : « بيمارستان آيتاللّه گلپايگانى و هم دانشگاه آزاد اسلامى قم و دانشگاه فاطميه از ابتكارات من بود كه از هركدام بعللى جدا شدهام كه شرح آن را در كتاب خاطرات زندگىام به تصوير كشيدهام . »
دكتر باهر كه در شعر از تخلّص سعيد استفاده مىكند از سال 1330 سرودن شعر را آغاز كرد و آثارش در برخى از مطبوعات به چاپ مىرسيد وى از شاعرانى است كه چون به خاندان پيامبر و ائمهء اطهار عليهم السّلام اخلاص كامل دارد ، اشعارش بيشتر در زمينهء مدح و منقبت و مرثيت اهل بيت رسول صلّى اللّه عليه و آله است و در جايى مىگويد :
هرچند كه بار گنهم سنگين است * مهر على و آل مرا آئين است
دانم كه خداوند مرا مىبخشد * زيراكه غفور و راحم مسكين است
بارى دكتر باهر در رهگذر شعر عشق و ارادت خود را به خاندان پيامبر اسلام ابراز مىدارد و سرشار از اين توفيق مىباشد .
مهر على
الهى به آنان كه در راه تو * گذشتند از جان و جانانه هم
به آنان كه مست از مى وحدتاند * به ساقى و ساغر به پيمانه هم
به سجاده و دلق درويش پير * به دير و كنشت و به ميخانه هم
به آن زاهد خرقهپوش دغل * به مهر و به تسبيح صددانه هم
به تورات و انجيل عيسى قسم * كه گرديده تحريف دزدانه هم
به قرآن و احكام شرع نبى * كه شد آلت دست رندانه هم