تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — صفحة 185

مساهمون:

ص١٨٥

شاه‌حسينى ( 1332 )

خانم مهرى شاه‌حسينى ، فرزند محمّد حسين ، در سال 1332 هجرى شمسى در حومهء تهران از مادر زاد . تحصيلات ابتدايى و متوسّطه را در تهران به پاى برد ، ازآن‌پس به دانشگاه راه يافت و در رشتهء ادبيّات فارسى به تحصيل ادامه داد و به دريافت درجهء ليسانس نايل گرديد . آن‌گاه به استخدام هواپيمايى ملّى درآمد و بيش از دو سال خدمت كرد ، امّا به علّت مسائل سياسى در رژيم گذشته مجبور به استعفا شد و پس از ازدواج با خلبان مصطفى شادمانى به كار خانه‌دارى پرداخت و به تربيت دو فرزندش پويان و ژاله همّت گماشت . خانم شاه‌حسينى قريحهء شاعرى را از مادرش به ارث برده است ، بنابراين از همان نوجوانى به سرودن شعر پرداخت و اشعارش در مجلّهء فردوسى و پاره‌اى از مجلّه‌ها ديده مىشد و از سال 1370 به فكر افتاد تذكره‌اى دربارهء شعراى زنان پارسىگوى در ايران و جهان تدوين كند و در اين كار دست همكارى به‌سوى فاضل ارجمند و پژوهشگر گرانقدر داريوش شاهين دراز كرد و به همين منظور سفرهايى به خارج از كشور نمود و با شعراى ايرانى در كشورهاى مختلف ارتباط برقرار كرد و آثارشان را جمع‌آورى نمود كه طبع و نشر شد . خانم شاه‌حسينى بااين‌كه مسئوليّت خانه‌دارى و تربيت فرزندانش را به‌عهده دارد ، از فعّاليّت‌هاى اجتماعى نيز غافل نمانده و عضويّت در شوراى كودك را پذيرفته
سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — صفحة 185 | سيد محمد باقر برقعى