زرّين ( 1328 )
محمّد رضا زرّين دست ، مشهور به خراسانى ، كه تخلّص « زرّين » و « زرين دست » را براى شعر خود برگزيد ، فرزند غلامرضا خرّاط « 1 » در سال 1328 هجرى شمسى در محلّهء فخّاران كازرون ديده به جهان گشود .
محمّد رضا ششساله بود كه پدر خود را از دست داد و چندى بعد مادرش نيز درگذشت . به همين سبب بيش از چند كلاس نتوانست درس بخواند ، ناگزير از همان كودكى براى امرار معاش راهى بازار كار شد و شاگرد خرّاطى عمو صفر ريحانى گرديد و حرفهء پدرى را از وى بياموخت و تا هفدهسالگى در اين حرفه به كار اشتغال داشت و به خراسانى خرّاط شهرت يافت .
زرّين دست از كودكى جذب محافل عزادارى حضرت ابا عبد اللّه الحسين عليه السّلام گرديد و به نوحهخوانى نوحهسرايان و جمعآورى بهترين مراثى خاندان پيغمبر و ائمه اطهار عليهم السّلام دلبستگى يافت و چون خود از قريحهء شاعرى برخوردار بود ، به سرودن مراثى اهل بيت پرداخت و نخستين مرثيتى كه سرود اين بود كه امّ ليلا به فرزندش على اكبر خطاب كرد و گفت :
ميدان مرو مادر ، بين چشم گريانم * رحمى به حالم كن ، بين آه سوزانم
هامش
( 1 ) - خرّاطى : هنر چوبتراشى و شكل دادن به چوب است و از جمله هنرهاى دستى به شمار مىرود .