اين حسد كشت كينهتوزان را * كه گل ياس در تجلّا شد
آنچه زيبائى و طراوت بود * همه از روى گل هويدا شد
چونكه زهرا ( س ) قدم بِعَرصه نهاد * خلقت كائنات معنا شد
بشبستان غمفزاى جهان * نور زهرا چراغ دلها شد
در بهشتى كه جاى پاكان است * فاطمه كوثر تولّا شد
كز ازل دختر رسول خدا * همسر و هم قرين مولا شد
فاش گويم زبان دل « رودى » * چون به زهرا رسيد گويا شد
شربت و نُقلِ ياس و شيرينى * شب ميلاد نور يغما شد
غزل در انتظار عجل اللّه تعالى
چراغدار شب انتظار مىآيد * نويد صبح از اين شام تار مىآيد
فتاده است ز رونق شميم عطر و گلاب * چو بوى سُنبل گيسوى يار مىآيد
نوشتهاند بديوان سبز فروردين * كه از پى دى بهمَن بهار مىآيد
هزار سال ز ميلاد غنچه مىگذرد * هنوز بوى گل از لالهزار مىآيد
كنيد عرصه ايجاد را چراغانى * كه بهر كشور دين شهريار مىآيد
حجاب غيبت كبرى چو بر كنار شود * امام عصر عدالت شعار مىآيد
جهان چو پاك بيايد شد از پليدىها * عزيز فاطمه با ذو الفقار مىآيد
مباش غرقه بدرياى غم كه فلك نجات * بناخدائى او بر كنار مىآيد
صلا دهيد كران تا كران عالم را * بمژده مُنجى والاتبار مىآيد
ز ساق عرش خدا را مراد اهل يقين * بفرش حجّت پروردگار مىآيد
ز پهندشت طلب از غبار راه برون * بدادخواهى حق تكسوار مىآيد
كنون كه منتظران غمگسار مىطلبند * جهان غمزده را غمگسار مىآيد
براى رهبرى عالم و هدايت خلق * امام سلسله هشت و چهار مىآيد
به برقرارى آئينِ عدل و دين « رودى » * ولىّ اعظم پروردگار مىآيد