نيگوهُم « 1 » كه ز بها به عجمها چه رسيد * همه دونن كه چه بيد چونكه هو « 2 » شاهكار تونه
هر رسولى افرستى « 3 » و كتاب داره * يا كُرِت « 4 » يا كرُگوت « 5 » يا كه جلودار تو نِه
آدُمِه كول از نى « 6 » و اكُو نيس وُرمنه باغ * انِهى ترد بريشِ كه يودى وار « 7 » تونِه
آبرو سورا بَرى « 8 » سى « 9 » دوسه كَپ « 10 » گندم و جو * سى چه گندم نخوره پس پُوچه سركار تو نِه
او كه شيطونه و بىگول به آدم زِيده * گوشه نفتس بُكُنى خوس « 11 » دُزد بازار تو نِه
باغِيه رفت بيك شو « 12 » و گُرهُد « 13 » از چنگت * خت « 14 » بيد « 15 » كه بره ارَند گرفتار تو نِه
گُديه « 16 » روز قيامت ز لُر احوم « 17 » مولاش حساب * تو چه داديس ؟ هرچه داره ؟ چه بدهكار تو نِه
حق تو دادى بكنى هرچه به دنيا اخوهى « 18 » چون همه بيد « 19 » و نبيد « 20 » زنده ز پندار تو نِه * هرچه بنائى كه بسازن همه ويرون ابوهه « 21 »
غير پاينده فقط گنبد دوار تو نِه * « افسر » ئى فخر به سى تو كه بعد از مرگت
اسم لُر تا به ابد زنده ز اشعار تو نه
هامش
( 1 ) - نمىگويم
( 2 ) - همه
( 3 ) - مىفرستى
( 4 ) - كسرت
( 5 ) - برادرت
( 6 ) - مىزنى
( 7 ) - مىبرى
( 8 ) - مىزنى
( 9 ) - مشت
( 10 ) - خودش
( 11 ) - خانه
( 12 ) - مشت
( 13 ) - خودش
( 14 ) - شب
( 15 ) - گريخت
( 16 ) - خودت
( 17 ) - بود
( 18 ) - پر
( 19 ) - بودن تو است
( 20 ) - نبود
( 21 ) - مىشود