وزيرى ( 1322 )
حسين وزيرى ، در سال 1322 هجرى شمسى در خانوادهاى نسبتا مرفه الحال در شهر رى ديده به جهان گشود ، تحصيلات ابتدايى را در دبستان فيض همان شهر به پايان رسانيد و پس از وقفهاى دورهء متوسطه را آغاز كرد و سرانجام فارغ التحصيل گرديد ، آنگاه به استخدام دولت درآمد و در يكى از ادارات دولتى مشغول خدمت شد و پس از بيست سال خدمت ادارى بنا به درخواست خود بازنشسته گرديد . خود گويد : « هماكنون دوران سخت و مشقتبار بازنشستگى را مىگذرانم ، همچون تمام بازنشستههاى ديگر . »
وزيرى از سال 1345 به انجمن ادبى ايران كه به رياست استاد محمد على ناصح اداره مىشد راه يافت و از محضرش بهرهمند گرديد و شعرش مورد نقد قرار گرفت و به اصلاح گراييد .
وزيرى در آغاز شاعرى به جنبهء فكاهى آن روى نمود و سرودههايش را با نام مستعار " شاهد العظيم " به چاپ رسانيد و هماكنون نيز با مجلهء خورجين و كارگر همكارى مىكند .
اشعار زير چند نمونه از نظم اوست :
بحر ولايت
جانا عنايتى به فقيران رهنشين * آثار مهر در رخ ايشان عيان ببين
بنگر چگونه از سر اخلاص اين گروه * رخ مىنهند در بر جانانه بر زمين
صافى دلاند و معتكف كوى دلبرند * دور از كنشت و مسجد و غافل ز عقل و دين
بر فقر خويش راضى و از خلق بىنياز * از فخر بگذرانده سر از چرخ هفتمين
فارغ ز طعن دشمن و با دوست گشته جمع * كفر است در طريقت ايشان جفا و كين