اگر باران . . .
پيشِ درگاه اتاقم
بوتههايى كاشتم .
خود به دستِ خويش با هرگونه گونه رنگ و بو
تار و پودِ شاخهها را
- خوشتر از باغ بهار -
زينتى آراستم .
تا ز آوازِ چكاوك در چنين گلبوتههاى دستكار
حيلهام نقشى نگارد .
واى اگر باران ببارد .
* سقفِ بالاى سرم
چوبِ كنارِ هم .
آنكه شبها سوزنِ مهتاب را در خواب
زيرِ پلكم مىدواند .
باز اين دلگرمتر
ردّ پاى آتشِ خورشيد تاول بر لبانم مىگذارد .
واى اگر باران ببارد .
* در هواى غنچهاى آتش درونتر از شبِ مرداد
مىپَرَد در سينهام
دل .
ليك خشتِ خام را كس سرپناهى بَرنيارد .
واى اگر باران ببارد .