تربيت ، مسئوليت والدين در برابر كودك ، خط تكامل يكبعدى و . . . بحث و گفتگو مىكند و از ويژگىهاى سوره ، از مكى يا مدنى بودن آن ياد مىكند و پژوهشى در مورد حروف مقطعهء قرآن دارد . پس از اين پيشگفتار ، به تفسير سوره مىپردازد .
نخست بحثى را عنوان مىكند و آنگاه چند آيه از سوره را مىآورد و ترجمهء كوتاهى از آيات به زبان فارسى ارائه مىدهد سپس به شرح آيات يادشده مىپردازد . « 1 »
3 . تفسير سوره حجرات :
تفسير سورهء حجرات كه جنبههاى تربيتى و اخلاقى و اجتماعى فراوانى دارد ، از چندى پيش ، از سوى آن مفسّر عاليقدر ، انتشار يافته است .
988 . تفسير محلّاتى [ چ 1401 ه . ق ]
مؤلّف محترم « تفسير سورهء و العصر » ، استاد صدر الدّين محلّاتى شيرازى ، يكى از اعلام قرن چهاردهم و اوائل قرن پانزدهم هجرى مىباشد .
اين كتاب در سال 1401 ، توسط انتشار نويد - تهران ، خيابان ناصر خسرو ، كوچه حاج نايب در 453 صفحه وزيرى ، چاپ و تكثير شده است .
مؤلّف دانشمند آن ، در پيشگفتار اين اثر را متأثر از خطابههاى تكاندهنده سيد جمال الدّين اسدآبادى ( ره ) دانسته است ، كه گفته بود : « اصحاب صفّه وقتى به همديگر مىرسيدند بر يكديگر اين سوره را مىخواندند » .
مؤلّف خواسته است ، تا با بررسى محتويات سوره ، به راز دل اين ژندهپوشان مجاهد ، پى ببرد و بالاخره دريافته است ، كه اين سوره شريفه با اين اعجاز و اختصار برنامه سعادتآفرين بوده است و چه درّهاى سفته در دل خود پنهان كرده است .
989 . تفسير نمونه آية اللّه مكارم [ چ 1401 ه . ق ]
مؤلّفان آن ، استاد جليل القدر آيتاللّه ناصر مكارم شيرازى ، ( مد ظله العالى ) با همكارى جمعى از فضلاء و دانشمندان ، در اواخر قرن چهاردهم و اوايل قرن پانزدهم هجرى مىباشند . اين تفسير مبارك ، امروز يكى از رايجترين و مقبولترين تفاسير شناختهشده در مجامع مذهبى و علمى جهان اسلام مىباشد ، كه با ابتكار و إشراف استاد بزرگوار و محقّق نامى ، حضرت آية اللّه ناصر مكارم شيرازى ، با هميارى جمعى از فضلاء و دانشمندان حوزه علميّه قم تأليف و در 27 جلد وزيرى به زبانهاى زنده دنيا ترجمه و منتشر شده است .
[ تصوير ] رمز موفقيّت اين تفسير پس از پشتسر نهادن تجربههاى ارزندهاى كه تفسير گرانسنگ « الميزان » ، به يادگار نهاده بود ، مرهون سه عامل اساسى زير مىباشد كه در ديگر تفاسير به اين صورت وجود ندارد :
1 . اين تفسير ، به زبان ساده و روان و بيان جذّاب و شيرين و رسا تنظيم و با خوانندهء خويش ، صميمى و يكزبان و يكدل مىباشد .
هامش
( 1 ) فصلنامه پژوهشهاى قرآنى ، شماره 4 ، ص 277 .