اختيار مردم قرار داده است . » « 1 »
869 . لمعات النور اصطهباناتى [ م 1379 ق ]
مؤلّف آن ، حاج ميرزا ابو الحسن بن حاج اسماعيل لارى اصطهباناتى ، صاحب شرح كتاب تشريح الأفلاك و كتاب سلسبيل مىباشد . « 2 »
870 و 871 . رسائل تفسيرى اوردوبادى م 1380 ق ]
مؤلّف آنها ، محقق شهير ، اديب و شاعر توانا ، شيخ محمد على اوردوبادى تبريزى ، از اعلام قرن چهاردهم و يكى از مدرسان عاليقدر حوزه علميّه نجف ، مىباشد . مرحوم آية اللّه ميرزا محمد على ، فرزند فقيه اديب ميرزا ابو القاسم اوردوبادى تبريزى نجفى ، عالم متضلّع ، فقيه برجسته و اديب بزرگى است . او منسوب به « اوردوباد » ، از شهرهاى مرزى بين آذربايجان شرقى و قفقاز ، در كنار رود ارس مىباشد . ولادت او در تبريز 21 رجب 1312 ه . ق ، بود . همراه پدرش به سال 1315 ه . ق ، به نجف منتقل گرديد . و در همانجا رشد و نما و تربيت ، يافته است . او در فقه از شاگردان برجسته شيخ الشريعة اصفهانى ، و مجدّد بزرگ ، ميرزاى شيرازى ، و سيد ميرزا على فرزند ميرزاى بزرگ ، و در فلسفه ، از محضر شيخ محمد حسين كمپانى ، و در كلام و تفسير ، از عالم برجسته و مفسّر عاليقدر مرحوم شيخ محمد جواد بلاغى تفسير صاحب آلاء الرّحمن تلمّذ نموده است . او در اواخر ملازمت آية اللّه العظمى سيد عبد الهادى شيرازى ، را داشته و از اصحاب راز او بوده است . آنچنانكه اجازهء اجتهاد او را آيات عظام : شيرازى ، ميرزا حسين نائينى ، مؤسّس حوزه علميه قم ، آيتاللّه شيخ عبد الكريم حائرى شيخ محمد رضا اصفهانى ، سيد حسن صدر ، شيخ محمد باقر بيرجندى ، و تعداد كثيرى از فقهاى نامدار شيعه تأييد و تصديق نمودهاند ، او در تأليف الذريعة ، الغدير ، الكنى و الألقاب ، و شهداء الفضيله ، به مؤلفين و نويسندگان بزرگوار آن آثار ارزشمند ، مدد رسانده است . سعيه مشكور ، و عمله مقبول . از آن عالم پرتلاش ، دو اثر قرآنى ، به جاى مانده است :
[ تصوير ]
1 . تفسير اردوبادى :
او در پايان عمر زمينگير شده ، و در خانه عزلت داشت . در آن ايّام به تأليف تفسير قرآن پرداختهاند .
او املاء مىنمود ، و نوهاش آن را مىنگاشت . تا اينكه جزء اول تفسير را به پايان رساندهاند ، و همراه ديگر تأليفات ، به يادگار گذاشتهاند .
2 . تفسير سوره الاخلاص :
اثر ديگر قرآنى او تفسير سورهء اخلاص مىباشد . كه در يك رساله مختصر كه به زبان عربى ، و شيوهء كلامى ، تنظيم يافته است . اين تفسير در مجله تراثنا با تحقيق و مقدّمه شيخ جعفر بن شيخ عبّاس حائرى ، به چاپ رسيده است . « 3 »
هامش
( 1 ) كتابنامه بزرگ ، ج 1 ، ص 169 ، به نقل از گنجينه دانشمندان ، ج 4 ، ص 395 ؛ آثار الحجة ، جزء 2 ، ص 261 .
( 2 ) مفسّران شيعه 192 .
( 3 ) مجله تراثنا ، شماره چهارم ، سال اول ، بهار 1406 ، ص 199 - 208 .