تخطي إلى المحتوى الرئيسي

طبقات مفسران شيعه ( فارسي ) — صفحة 876

مساهمون:

ص٨٧٦
و تفسير سوره‌هاى فاتحه و بقره و آل عمران ، به چاپ رسيده است . « 1 »

855 . حجّة التفاسير حجّت بلاغى [ م 1375 ق ]

مؤلّف محترم آن ، عالم بارع و كاوشگر فاضل سيّد عبد الحجة بلاغى اصفهانى ، يكى از تلاشگران معارف قرآنى ، در قرن چهاردهم هجرى مىباشد . تفسير ده‌جلدى وى حاوى اطّلاعات ارزشمندى است كه تنها دو مجلّد جداگانه به عنوان مقدّمه دارد ، و در اين مقدّمه طولانى ، بحث مبسوطى دربارهء شناخت قرآن و كليّات مباحث علوم آن آمده است . كه در واقع دايرةالمعارف ، گونه‌اى از كليهء مباحث قرآن ، مىباشد . اين مقدمه را مىتوان جزء مباحث كتاب ، دانست . زيرا مباحث موضوعى در اطراف قرآن ، مانند سير نزول ، سير حوادث دوران بعثت ، بحث‌هاى تطبيقى كتاب انجيل و تورات و اوستا ، با قرآن و ديگر موضوعات ، به تفصيل آمده است . اما درباره خود تفسير كه مجموعا هفت جزء از مجموعه كتاب را در برمىگيرد . تفسير مختصرى است ، كه ابتداء مؤلّف ، با يك مقدمه كوتاه دربارهء آيه يا سوره شروع مىكند ، سپس با عنوان تفصيل به توضيح دربارهء يكايك از واژه‌هاى آن مىپردازد . ويژگى مهم اين تفسير ، بهره‌گيرى از معلومات عمومى ، دربارهء شناخت اديان و مقايسه آن با دين اسلام و كتاب آسمانى قرآن ، مىباشد . « 2 » مفسر از روايات ، كمتر ، استفاده مىكند ، بحث‌هاى تاريخى و اعتقادى فراوانى دارد . منابع خود را ذكر مىكند . اين تفسير به فارسى ، و در 10 جلد ، در قم ، چاپخانه حكمت ، سال 1345 ش ، به قطع وزيرى چاپ شده است . سبك اين تفسير تاريخى ، تحليلى ، اعتقادى ، مىباشد .

* ديگر آثار و تأليفات

1 . حواشى بر تذكرة القبور جزى اصفهانى . 2 . مقلّد الرشاد عربى و فارسى ( مطبوع ) . 3 . تاريخ نجف اشرف چاپ 1368 ه . ق . 4 . شرح دعاى سمات چاپ 1371 ه . ق . 5 . مشكاة الجنان ( اشعار امام جمعه كاشمر ) چاپ 1365 ه . ق . 6 . تاريخ نائين چاپ 1369 ه . ق . 7 . مقالات الحنفاء ( 2 ج ) چاپ 1371 ه . ق . 8 . حجّت بالغه در شرح حال ابو نعيم اصفهانى 9 . تاريخ تهران چاپ 1391 ه . ق . 10 . منظومه فقهيّه مستطرفه چاپ 1389 ه . ق . 11 . اغلاط در انساب ، چاپ 1391 ه . ق . 12 . گلزار بلاغى ( سروده‌ها ) مطبوع 1350 ش . « 3 »

856 . امثال القرآن حكمت [ چ 1375 ق ]

[ تصوير ] مؤلف آن ، دانشمند متتبّع ، مرحوم على اصغر حكمت ، يكى از نويسندگان و ادبا ، و از پژوهندگان معارف قرآنى ، در قرن چهاردهم هجرى مىباشد .
هامش
( 1 ) كتابنامه بزرگ ، ج 2 ، ص 626 ، به نقل از دايرةالمعارف تشيع ، ج 3 ، ص 543 ؛ نقباء البشر ، ج 2 ، ص 717 ؛ تفسير شيعه و تفسيرنويسان آن مكتب ، ص 884 ؛ معجم الدراسات القرآنية ، ص 33 . ( 2 ) منابع : معجم مؤلفى الشيعة - الذريعة - تفسير و تفاسير جديد - آشنايى با تفاسير قرآن . ( 3 ) كيهان انديشه ، شماره 63 ، سال 1416 ه . ق ، ص 157 و منابع ديگر معجم مؤلفى الشيعة - الذريعة - تفسير و تفاسير جديد آشنائى با تفاسير قرآن .