طاغوتى ، به نجف اشرف ، پناهنده گرديد . و در اثر تبانى حكومت عراق و ايران ، در آن سالها ناچار به لبنان ، مهاجرت نموده . و در آنجا پنج سال ، مشغول بررسىهاى قرآنى ، بوده است ، سپس در بحران جنگ لبنان و اسرائيل ، به مكّه مكرّمه ، مهاجرت نموده ، و حدود 10 سال تمام در مكّه ، در مسجد الحرام به القاء دروس قرآنى ، به طلّاب و دانشجويان مذاهب و مسالك مختلف داشته است . سپس در آنجا مدتى زندانى گرديده است . و پس از استخلاص ، دوباره به لبنان معاودت ، و در لحظههاى پيروزى انقلاب اسلامى ايران ، به ايران بازگشته ، و در حوزه علميه قم ، اقامت جسته است .
و مدت ده سال تمام به تدريس و تدرّس تفسير ، پرداخته است . به اين ترتيب حدود سى سال تمام ، در قرآن كار كرده است . كه محصول آن 30 مجلد تفسير وزين الفرقان ، به زبان عربى ، مىباشد . كه به صورت زيبا و منقّح ، در اختيار طالبان و پژوهشگران قرآنى ، قرار داده است .
* گفتارى از پژوهشهاى قرآنى
اخيرا در مورد اين تفسير شريف ، و در مقام معرفى آن فاضل گرامى و دانشمند آقاى سيد حسين هاشمى ، در « فصلنامه پژوهشهاى قرآنى شماره 2 » ، مقاله مبسوط و مستندى ، ارائه دادهاند ، كه طالبين تفصيل مىتوانند ، به آن مراجعه كنند . كه عناوين كلى آن مقاله به ترتيب زير مىباشد :
نقش روايات در تفسير ، از ديدگاه الفرقان .
1 . روايات اسرائيلى در اسباب نزول .
2 . رهيابى تعصّبات مذهبى در اسباب نزول .
3 . آميختگى مصاديق با اسباب نزول آيات .
4 . اهتمام به سند روايات :
5 . اعتبار عموم نصّ .
6 . لزوم موافقت روايت با قرآن .
موارد استفاده از سبب نزول ؛
1 . استفاده در تفسير آيه .
2 . استفاده در تأييد نظر تفسيرى .
3 . استفاده در تثبيت باورهاى مذهبى .
4 . استفاده در بيان ارتباط جملههاى آيه .
ملاكهاى نقد اسباب نزول ؛
1 . نقد سبب نزول يا منطوق قرآن .
2 . نقد سبب نزول با ضرورتهاى كلامى .
3 . تصحيح سبب نزول با منطوق قرآن .
4 . نقد سبب نزول يا حقايق تاريخى .
الف - نقد سبب نزول با منطوق قرآن .
ب - نقد اسباب نزول با ضرورتهاى كلامى .
ج - نقد سبب نزول با حقايق تاريخى .
مرجّحات سبب نزول .
پرهيز از تعصّب و قشرىگرى .
كيفيت نقل اسباب نزول در الفرقان .
ميزان توجّه به نام روايتگران سبب نزول .
منابع تفسير الفرقان در نقل اسباب نزول .
* روش تفسيرى
تفسير الفرقان ، در ميان تفسيرهاى معاصر ، از جامعيّت و نگرش ويژهاى به آيات قرآنى ، برخوردار است . در عرصههاى فقهى ، كلامى و تفسيرى و تربيتى ، نيز ارائهدهندهء نكاتى ، تازه مىباشد .
نويسندهء دانشور ، اين تفسير ، از ميان شيوههاى تفسيرى ، روش تفسير قرآن به قرآن را در پيش گرفته و در گشودن اسرار و معانى و مفاهيم وحى ، بيشترين اعتماد وى به خود قرآن ، بوده است ، زيرا اعتقاد دارد :
« . . . هرگاه قرآن ، مرجع و زدايندهء ابهام از غير خود باشد ، براى خود نيز مىتواند مرجع و روشنگر