معرّفى مىنمايد ، كه در دكن هند ، اقامت گزيد . نظام شاه و عادل شاه و قطب شاه ، از ملوك هند ، از بركت ارشاد او ، مستبصر شده ، و مذهب تشيّع را پذيرفتهاند . « 1 »
صاحب مجالس المؤمنين ، قضاياى لطيفهاى ، از وى نقل مىكند ، و از تأليفات اوست :
1 . احوال معاد .
2 . انموذج العلوم .
3 . حاشيهء الهيّات شفا .
4 . حاشيه بر تفسير قاضى بيضاوى .
5 . شرح باب حادى عشر .
6 . شرح تهذيب الاصول علّامه .
7 . شرح جعفريّهء ، محقّق كركى .
ضمنا ، او يك قصيدهء 56 بيتى ، در مدح و منقبت مولى على ( ع ) ، سروده است ، كه مطلع آن چنين است :
باز وقت است كه از طبق تقاضاى كمك * افكند بر سر ايوان چمن گل توشك
او به سال 952 يا 956 ه . ق ، در احمدنگر هند وفات يافته ، و همانجا مدفون گرديد .
* گفتار حاج آقا بزرگ تهرانى
صاحب « إحياء الدّاثر من القرن العاشر » ، مىنويسد :
« مير شاه طاهر كاشانى بن رضى الدّين الحسينى ، نزيل دكن ، از سادات خانديّه ، از نوادگان خلفاى علويّهء اسماعيليّه مصر ، مىباشد . برخى از اجداد او ، به ايران مهاجرت نمودند . او كلام و حكمت را ، از محقّق شمس الدّين محمّد بن احمد خفرى ، كسب نمود ، و به دكن مهاجرت كرد ، و به نظام شاه اتّصال يافت . و با ارشاد او بود كه ، نظامشاه ، عادل شاه و قطب شاه مستبصر شدند ، و در بلاد هند ، خطر از شيعه ، بر طرف گرديد ، به آن تفصيلى كه قاضى نور اللّه شوشترى ، در مجالس المؤمنين ، ص 340 ، ذكر كرده است . و در پيوست دستور العلماء ، چاپ 1331 ، ذكر نموده است كه او در سال 956 ه . ق ، در احمدنگر از دنيا رفت و همانجا مدفون گرديد ، و آن ، صحيحترين اقوال ، مىباشد . پس از مدّتى ، جنازهاش به كربلا ، حمل شد . » « 2 » صاحب احياء الدّاثر ، آنگاه اسامى جمعى از شاگردان او را ، در احمدنگر ، نام مىبرد ، و از تأليفات او : الوثيقة في شرح الشّافية ، الصرفة الحاجبيّة ، حاشيهء تفسير بيضاوى ، الحيدريّة في شرح الجعفريّة ، در مورد صلاة محقّق كركى ، كه در سال 950 ه . ق ، آن را تأليف نموده است . و انموذج العلوم ، كه در كتابخانهء راجه سيّد مهدى ، در فيضآباد ، موجود مىباشد . « 3 »
هامش
( 1 ) ريحانة الأدب ج 3 ، ص 173 .
( 2 ) احياء الدّاثر من القرن العاشر ، ص 112 .
( 3 ) احياء الدّاثر من القرن العاشر ، ص 113 ، چاپ اسماعيليان قم .