بويائى از بينى ، و چشائى از دهان ، سخن از زبان ، شناخت و تشخيص از دل و قلب ، آتش از سنگ .
خداوند از سنخ هيچكدام از اينها نيست نه از چيزى و نه در چيزى و نه بر روى چيزى قرار دارد بلكه او اللّه يكتا و صمد است كه سنخ هيچكدام از مقولههاى فوق نيست ، او پديدآورنده و ابداعكننده و خالق تمام اشياء و احداثكننده و انشاگر تمام اشياء ، با قدرت و توان خويش مىباشد ، تمام چيزها با مشيّت او به فناء مىپيوندند و آنچه از مخلوقات براى بقاء مىماند نشأت گرفته از علم و آگاهى اوست پس اينها معناى صمد است كه نه از كسى متولّد گرديده نه متولّد خواهد گرديد ، عالم غيب و شهادت و كبير و متعال است و هرگز او نظير و همانند نداشته و نخواهد داشت .
2 . استغفار عامل رزق و روزى :
« روايت شده است كه فردى به محضر امام حسين ( ع ) آمد و از خشكسالى شكايت كرد امام ( ع ) به او دستور داد كه استغفار بيشتر كند .
فرد ديگرى نيز آمد او هم از فقر و گرسنگى شكايت سرداد ، امام ( ع ) به او نيز فرمود : استغفار نمايد . فرد سوّمى آمد او هم از نداشتن فرزند شكايت سرداد امام ( ع ) به او نيز دستور استغفار داد .
فرد چهارمى آمد از خشكى و بىمحصولى درختان و باغ خود ، شكايت نمود امام ( ع ) به او نيز دستور استغفار داد به او عرض شد افراد مختلف با شكلهاى گونهگونى مىآيند و درخواستهاى مختلفى دادند پس همه را امر به استغفار مىكنى ؟
امام ( ع ) در پاسخ فرمودند : اين پاسخها را از پيش خود نگفتهام بلكه از گفتار پروردگار سبحان عبرت گرفتهام جايى كه مىفرمايد : « به آفريدگار خود استغفار نمائيد كه او بخشنده و غفّار است ، آسمان مائدهء خود را به شما مىرساند و با اموال و فرزندان به شما كمك مىكند و درختان و باغات و نهرهائى بر شما قرار مىدهد . » « 1 »
3 . امام حسين ( ع ) و گروه انحرافى :
در تفسير كشف الاسرار از امام حسين ( ع ) تفسيرى را روايت مىكند كه چنين مىفرمايد : قدريها نه قول خدا و نه قول فرشتگان و نه قول پيامبران و نه قول اهل بهشت و نه قول اهل آتش و نه قول برادرشان ابليس را پذيرا هستند ؟ اما قول خدا اينست « كه او هركه را خواست به راه مستقيم هدايت مىكند » .
اما فرشتگان مىگويند : « منزهى تو جز آنچه به ما تعليم دادهاى ما علمى نداريم » .
اما پيامبران مىگويند : « نصيحت من سودى نمىبخشد اگر خداوند خواسته باشد كه شما را هدايت نكند » و موسى گفت : « اين فتنهء تو است . »
اما اهل بهشت گويند : « سپاس خداى را كه ما هدايت نمىجستيم اگر او هدايت نمىنمود . » « 2 »
4 . امام حسين ( ع ) و فقراء و نيازمندان :
گويند امام حسين ( ع ) با درويشان و فقيران مىنشست آنگاه به آيه شريفه استناد مىجستند كه :
( إِنَّهُ لا يُحِبُّ الْمُسْتَكْبِرِينَ )
« خداوند استكباركنندگان و برترى جويندگان را دوست نمىدارد » .
5 . مقصود از شاهد رسول خدا است :
باز در تفسير نامبرده مؤلف ذيل آيه شريفه :
( أَ فَمَنْ كانَ عَلى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ ، وَ يَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ )
ضمن اقوالى كه مىشمرد مىنويسد :
عن الحسين بن على : شاهد منه ، محمّد صلى اللّه عليه و آله مىباشد مقصود از « شاهد » پيامبر بزرگوار اسلام است چنين تفسيرى از امام حسن مجتبى ( ع ) نيز گذشت . « 3 »
هامش
( 1 ) كشف الأسرار ج 1 ، ص 681 .
( 2 ) منبع فوق .
( 3 ) منبع فوق .