آن مرحوم ، حدود سال 1320 ه . ق ، در كمره ( اطراف خمين ) ، در بيت علم و تقوا و فضيلت ديده به جهان گشود و پس از پشتسر نهادن دوران كودكى و طىّ تحصيلات مكتبخانهاى نزد پدر بزرگوارش - مرحوم حجة الاسلام حاج شيخ محمّد ، مقدّمات علوم را تا سطح بياموخت ، سپس براى ادامهء تحصيل به اراك رفت و پس از چند ماه اقامت در آن شهر ، در سال 1341 ق ، به قم مهاجرت كرد و به تكميل تحصيلات و فراگيرى سطوح عاليه ، اشتغال ورزيد .
آنگاه به درس مرحوم آية اللّه العظمى حاج شيخ عبد الكريم حائرى ، حاضر شده درسهاى آيات عظام : حاج سيّد ابو الحسن اصفهانى و ميرزاى نائينى ( كه به خاطر اعتراض به سياستهاى دولت وابسته به انگليس ملك فيصل ، در عراق همراه با آيات عظام : شيخ محمّد حسين اصفهانى ، سيّد عبد الحسين حجّت ، سيّد على شهرستانى و شيخ مهدى خالصى به ايران - قم - تبعيد شده بودند ) ، فراوان بهره برد . همچنين در سال 1346 ق ، كه علماى اصفهان به عنوان مخالفت با حكومت رضاخانى به قم مهاجرت كرده بودند ، به درس مرحوم آيتاللهالعظمى حاج شيخ محمّد رضا مسجد شاهى اصفهانى حاضر شده و از درسهاى عمومى و خصوصى وى بهرهمند و مورد توجّه خاص استاد قرار گرفت . وى اين درسها را با فرزند استاد ، مرحوم آيتاللّه حاج آقا مجد الدّين مباحثه مىكرد . در سال 1347 ق ، به اصفهان رفت و به مدّت دو سال ، مهمان استاد بود و از درسها و معاشرتهاى او بهرهء شايان برد . در سال 1349 ق ، به نجف رهسپار و در آنجا از محضر حضرات آيات عظام : سيّد ابو الحسن اصفهانى ، ميرزاى نائينى و آقا ضياء عراقى بهرههاى فراوانى برد و مبانى فقه و اصول خويش را استوار ساخت . مرحوم كمرهاى در سال 1358 ق ، ( 1318 ش ) ، پس از مراجعت به ايران و پس از اندكى اقامت در زادگاه خويش ، به شهر رى كوچيد و تا پايان عمر در آنجا اقامت گزيد .
فقيد سعيد تا پايان زندگى به تدريس خارج فقه و اصول ، تأليف ، ترجمه ، راهنمايى مردم ، اقامهء جماعت اشتغال داشت و زهد فراوان و قناعت بسيار ، از زندگىاش مشهود بود . بر روزه گرفتن سه ماه رجب و شعبان و رمضان ، نوافل يوميهء ، تهجّد و شبزندهدارى ، رعايت مستحبّات و پرهيز از مكروهات ، بىاعتنايى به زخارف دنيوى ، پاى مىفشرد و دو بار پياده به حجّ خانهء خدا مشرّف شد .
او از ذوقى عالى و طبعى سرشار برخوردار بود و شعر عربى و فارسى را روان مىسرود . از آثار فراوانش تبحّر و مهارت او در فقه ، اصول ، تفسير ، كلام و عقايد ، تاريخ ، تراجم ، ادبيات عرب و عجم ، لغت ، حديث ، ملل و نحل ، معانى و بيان ، . . . بود . از آن فقيد علم و مذهب ، بيش از 60 عنوان كتاب و تأليف باقى مانده است ، كه دو مورد از آنها قرآنى و تفسيرى مىباشند :
1 . كانون حكمت قرآن ( تفسير سورهء لقمان ) .
2 . كانون عفّت قرآن ( تفسير سورهء يوسف ) .
* ديگر آثار و تأليفات
1 . تقريرات فقه و اصول اساتيد خود در قم و نجف اشرف ( خطى ) 2 . اصول الفوائد الغروية برگرفته از درس اصول اساتيد خويش ( 2 ج : مباحث الفاظ و اصول عمليه ) 3 . حاشيه بر مكاسب ( خطى ) 4 . رساله در مكاسب محرمه ( خطى ) 5 . فصل الخصومة فى الورود و الحكومة ( خطى ) 6 . فروع دين و نصوص احكام يا فقه فارسى ( 4 ج ) 7 . راهنماى حج 8 . خداشناسى ( ج 1 ) 9 . الدّين فى