اى به حمدت افتتاح هر ثنا * وى ز تو تسديدجوى از هر خطا
نسخهيى از آن كتابخانهء دانشگاه تهران به شماره 3832 ، نستعليق سال 1258 ق .
و نسخهيى هم در كتابخانهء ملك به شمارهء 5232 شكسته نستعليق گويا خود سراينده مورخ بيستم رجب 1260 در 39 برگ 14 سطرى هست .
( الذريعة ، ج 19 ، ص 120 - فهرست نسخهها ، ج 4 ، ص 2619 )
حقير خويى
ميرزا عبد الوهاب متخلص به « حقير » سال 1258 قمرى تولد يافت و به سال 1318 ق . ( و يا به قول مؤلف تاريخ خوى به سال 1320 ق . ) در خوى فوت كرد . ديوان او سه دفتر است اول قصايد اوست كه اغلب در مدح ائمه اطهار است ، دفتر دوم غزليات و ساير انواع شعر اوست ، دفتر سوم را به مرثيه اختصاص داده است . وى به شغل بزازى اشتغال داشته و ديوانش به عنوان « درّ بىنظير يا ديوان حقير » به سال 1338 ق . چاپ شده است .
از [ اشعار ] اوست :
سحرگه لكهء ابر سيه شد در هوا پيدا * جهان مهر عالمگير پنهان گشت ناپيدا
جهان گرديد ظلمانى سراسر چون رخ زنگى * سيه شد ديدهء گيتى ز ظلمت چون شب يلدا
خروشان رعد جوشان برق ابر اندر هوا لامع * هوا گريان چمن خندان صبا شد بوستان پيرا
هوا سنجابى و فرش زمين گرديد ز نگارى * چو فردوس برين شد سبز و خرم دامن صحرا
عروسان چمن در رقص از عيش و نشاط آمد * درختان سر به سر پوشيده در بر جامهء خضرا
شكفته هر طرف گلهاى رنگارنگ گوناگون * گلستان ارم گرديده صحن ساحت غبرا