مهدى خلخالى
ملا مهدى در اوايل سدهء سيزدهم ه ق . مىزيسته در فوت آقا حسين يكى از فضلاى خلخال اين ماده تاريخ را سروده است :
دردا كه رفت عالم دهر و وحيد عصر * اعنى سمى خامس آل عبا حسين
ناگه ندا ز هاتف غيبش ز در رسيد * كى بينوا بگو : ( بحسين شمس مشرقين )
- 1230
( دانشمندان آذربايجان ، ص 217 )
[ حرف نون ]
ناصرى خلخالى
ميرزا رستم معروف به حكيمباشى ناصرى از شعراى نيمهء دوم سدهء سيزدهم ه ق .
خلخال است به سبك قاآنى قصيده مىساخت در اوايل « شفايى » تخلص مىكرد موقعى در چمن سلطانى به اردوى ناصر الدين شاه رفت و به واسطهء قاآنى مديحهيى به عرض رسانيد و ازآنپس به اشارهء قاآنى تخلص خود را « ناصرى » كرد ديوان هشت هزار بيتى دارد و اكثر آن قصايد است و هنوز به طبع نرسيده .
اين مطلع از اوست :
آمد بهار و گشت دگر باغ و بوستان * خرم ، ز فيض ابر چو بخت خدايگان
( مختصرى از تاريخ و جغرافياى خلخال )
نديم خلخالى
عبد الرحيم فرزند محمد رضا صابر خلخالى ، متخلص به « نديم » از سرايندگان سدهء سيزدهم ه ق . و منشىباشى و مستوفى دربار ناصرى بود . صاحب مثنوى عرفانى « مرآة العرفاء » است از اين مثنوى در كتابخانهء مركزى دانشگاه تهران به شمارهء 3200 مورخ 1274