لطف اللّه به افاده مشغول بود و بعد از آن به عباسآباد سكنى ساخته شاهعباس دوم بنا بر ارادتى كه به ايشان داشت در شمسآباد اصفهان خانه از براى ايشان خريدند و در مراتب عقليات كمال مهارت داشتهاند و در آن فن رسائل چندى كه مملو از تحقيقات محققانه است نوشتهاند . آخر الامر در سنهء 1080 به عالم بقا خراميدند اين قطعه را در تاريخ وفات او فقير به عنوان تعميه گفته است كه بيت آخرش اين است :
شهر تقوى و علم و دانش را * كرد ملا رجب على خالى
و گاهى رباعى مىگفته و « واحد » تخلص داشته است .
در رياض العلماء از جملهء شاگردان او : ملا محمد سراب و حكيم محمد حسين و قاضى محمد سعيد و مير قوام الدّين محمد و ملا محمد شفيع ذكر شدهاند .
صاحب « اعيان الشيعة » هم در جزء 31 ترجمهء او را نقل و از شاگردان او چنين ياد كرده است :
1 - محمد تنكابنى « 1 »
2 - محمد حسين قمى ، صاحب تفسير فارسى كبير
3 - محمد سعيد قمى ، معروف به قاضى قمى
4 - قوام الدّين رازى
5 - محمد شفيع اصفهانى
6 - محمد رفيع زاهدى ، معروف به پيرزاده . . .
محققان در تاريخ درگذشت مولى رجبعلى ، با وجود تصريح زنوزى ( 1080 ) اختلاف كردهاند .
« امين عاملى » كه ترجمهء او را از رياض العلماء و تتمهء امل الآمل قزوينى نقل كرده نوشته است :
« وى همزمان شاهعباس دوم ( متوفى 1077 ) و شاه سليمان ( متوفى 1105 ) بوده . »
صاحب ذريعه بااينكه خود نيز در چند جا كه از وى نام برده گويد : همزمان شاهعباس ( متوفى 1078 ) بوده ، و درج 1 ، ص 35 دچار اشتباه شده و تاريخ وفات شاهعباس را تاريخ
هامش
( 1 ) - منظور ملا محمد سراب ( متوفى 1124 ) فرزند عبد الفتاح تنكابنى طبرسى است .