اين پاك فطرت با آنكه در اول شباب است گرد معاصى نگشته و گرد گناه به دامن عفافش ننشسته . پيوسته با علما و صالحان نشيند شب و روز در تلاوت كلام كردگار و حلاوت اوراد و اذكار است غالب روزها روزه است و در پيشگاه رحمت به دريوزه . . .
اين بلبل هزاردستان و اين سوسن صد زبان را در اقسام بيانها زبانهاست كه دل را زنده و جان را تازه مىسازد . در تقبيح و تحسين و نفرين و آفرين و فصل و وصل ابهام و توضيح و كنايه و تصريح و تعريف و تنكير و تقديم و تأخير و ايجاز و اطناب يد بيضا ظاهر كند . در قصايد و غزليات و رباعيات و مسمط و معما و اشعار مصنوعه و اشعار عربى نهايت تسلط را دارد . . . » .
سيد مرتضى رفعت هم ترجمهء حال او را در تذكرهء رفعت آورده و عبرت نايينى عينا در « مدينة الادب ، ج 1 ، ص 951 - 954 » نقل كرده است .
صاحب الذريعة مىنويسد . . . « و قد كتب ولده الفاضل مجد الدّين النصيرى الامينى رسالة فى ترجمة والده مبسوطة رايت مسودتها عنده فى طهران فى ( 1365 ) و . . . » .
در كتاب « دانشمندان و سخنسرايان فارس » از اساتيد و از تأليفات او چنين ياد شده است :
اساتيد دانش در فقه و اصول مولانا قاسم قندهارى مشهور به جناب و مولانا محمد مؤمن كاشانى و آخوند مولى غلام حسين طهرانى و ميرزا حسن مجتهد آشتيانى و شيخ عبد النبى مجتهد نورى و شيخ محمود معرّب و شيخ محمود عراقى و شيخ محمد حسن قمى و سايرين بودهاند و استادان رياضى او شيخ عبد النبى نورى و ميرزا حسن خراسانى و ميرزا حسن طارمى و شيخ ابراهيم زنجانى و ميرزا حسين سبزوارى و شيخ محمد منجم شوشترى و اساتيد حكمت و كلام وى شيخ عبد النبى ، ميرزا حسن كرمانشاهى ، مدرس زنوزى ، ميرزا ابو الحسن جلوهء اصفهانى و اساتيد طب او ميرزا محمد حسين سلطان الفلاسفة ، صدر الاطباء خراسانى ، ميرزا رضى حكيمباشى و در تصوف آقا محمد رضا قمشهيى و در قرائت حسين قارى متولى امامزاده يحيى ، ابو الحسن خرقانى و در شيمى ميرزا محمد كاظم بوده است .
تأليفات او :
1 - الابداع و اوضاع فى الاطباع فى الاسجاع و الاتباع ( فارسى و عربى ) 2 - ابو قلمون 3 -