تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سخنوران آذربايجان ( از قطران تا شهريار ) ( فارسي ) — صفحة 107

مساهمون:

ص١٠٧
نازيدن آن شمع طرازى بينيد * زان شهرهء روم ، تركتازى بينيد بر هيچ كمر بسته به خون دل من * از بهر خدا ، دوال‌بازى بينيد !
( نزهة المجالس ، 365 )

طوطى اهرى

ملا حسن اديب فرزند بابا قصاب اهرى متولد 1281 ه . ق . متخلص به طوطى از شاعران سدهء اخير است منظومه‌اى به عنوان سبيكة المعانى للمصادر و المبانى به شيوهء نصاب الصبيان فراهى و منظومهء ديگرى هم در توقيعات تقويم ساخته كه هر دو در تاريخ 1345 ه . ق . در تبريز به چاپ رسيده است . كتاب ديگرى هم به نام سه مثل حاوى امثلهء متداول در بين عرب و فارس و ترك با حكايات نغز تأليف نموده كه تاكنون به طبع نرسيده است . وى حدود سال 1343 قمرى در مشكين شهر درگذشته . اولادش در اهر و مشكين شهر ساكن بودند . ملا حسن به هر سه زبان تركى و فارسى و عربى شعر گفته است از اوست :
خواهى به جهان گل سعادت چينى * وز فضل و هنر علم لغت بگزينى دلخواه خودت بهره و تاريخ كتاب * ز اشعار سبيكة المعانى بينى
( دانشمندان آذربايجان ، 246 - 247 )

عبد الغنى قراجه‌داغى

حاجى ميرزا عبد الغنى از عالمان و دانشمندان ارسباران مقيم تبريز بود ، در فقه و اصول و تفسير و علوم عربى و ادبى مهارت كامل داشت . او برادر ميرزا حاج آقا مدرس رياضى استاد المنجمين است به نوشتهء صاحب المآثر و الآثار علماى عظام به او تكريم و احترام مىنمودند . . . منظومه‌اش در فقه مطبوع افتاده على المعنيين وى روز 16 رمضان 1316 هجرى قمرى در تبريز به رحمت ايزدى پيوسته است از تأليفات او : منظومهء فريدة اللآلى