نصرت اردبيلى
ميرزا هادى فرزند ميرزا نصر اللّه صدر الممالك اردبيلى است كه از طرف پدرش ملقب به « قدرت على » گرديده بود .
هادى مريد پدرش بود و همانطورى كه مولانا جلال الدّين در ديوان خود به نام شمس تبريزى تخلص كرده ، وى نيز در بيشتر غزلياتش به نام و تخلص پدر مرادش « نصرت » و گاهى « قدرت » و يا « قدرت على » تخلص كرده است .
هادى به سال 1306 ه . ق در قم درحالىكه متجاوز از هفتاد سال داشت وفات يافت .
ميرزا عبد الوهاب ملقب به مصطفى على ( متوفى 1297 شمسى ) فرزند ميرزا عبد الغفار صديق الملك از جملهء مريدان او بود .
چنانكه قبلا نيز اشاره شد ديوان اشعار وى شامل غزلها و مثنويها همراه ديوان پدرش به تصحيح آقاى دكتر نوربخش به چاپ رسيده است .
علاوه بر چهار نسخهيى كه آقاى دكتر نوربخش در تصحيح ديوان به كار بردهاند نسخهيى از ديوان وى در كتابخانهء فرخ ( مشهد ) و دو نسخه در كتابخانهء مركزى دانشگاه تهران به نشانههاى ذيل هست :
مشهد ، كتابخانهء فرخ شماره 154 : همراه ديوان پدرش ، مؤرخ 1312 ق . ( نسخهها ، ج 3 ، ص 92 ) .
دانشگاه تهران ، شماره 3026 : نستعليق سدهء 13 ق . همراه ديوان پدرش ، در نماى نسخه آمده از محمد هادى قدرت على شاه پسر صدر الممالك ناصر ( نصرت ) على شاه اردبيلى است .
دانشگاه تهران ، شماره 2 / 5056 : نستعليق غلامحسين عباد اللهى ، نوشتهء 1342 ق .
غزلهاست به ترتيب تهجى .
( فهرست دانشگاه ، ج 15 ، ص 4099 ) .
نمونهيى از اشعار اوست :
هر بىسروپا راه ندارد به برِ ما * باز است اگرچه به همه خلق درِ ما