و تعالى . مرقوم دوم در نبوت رسول ( ص ) و فضائل قرآن و امامت ائمهء اثنا عشر ( ع ) .
مرقوم سوم در ولايت و كرامت و مكاشفات و علوم غريبه و خارق عادات . مرقوم چهارم در ذكر جمعى از حكماى جهان و نمونهيى از آثار ايشان . مرقوم پنجم در ذكر بعضى از شعراى معجزآيين و جملهيى از شعرهاى گزين . مرقوم ششم در مخاطبهء نفس اصم بكلمهيى چند از مواعظ و حكم . مرقوم هفتم در حقيقت موت و معاد و خاتمهء عباد .
مرقوم پنجم اين كتاب تذكرهء كوچك و مختصريست مشتمل بر سه قسم بشرح ذيل :
قسم اول جمعى كه غالب احوال و اوصاف ايشان علم و معرفتست يعنى حكما و علماى منيع الشان و اتباع و اشباه ايشان از اهل زهد و خلوت و درويشان .
( ص 5 - 31 )
قسم دوم جمعى كه غالب اوصاف ايشان حسن نظم و بلاغت كلام است .
يعنى استادان صنعت سخن و شاعران يگانهء يك فن كه شكوفهء طبعشان از شاخسار بلندى مىدمد و پايهء نظمشان بسپهر اعلى مىرسد ، ( ص 32 - 64 )
قسم سوم جمعى كه غالب اوصاف ايشان شوق و محبت و مهر و مودت است و داعيهء عشقبازى ايشان را بر نظم اشعار گماشته و رايت سخن را غزلهاى ايشان بلند داشته ، ( ص 64 - 92 )
در هر سه قسم شعرا به ترتيب حروف اول اسما مذكورند . و در پايان قسم سوم مذكورست كه :
« درين مرقوم ذكر بسيارى از مشاهير شعراى سلف چون بندار رازى و امير همايون و ضياءالدين فارسى دانسته ترك نمود . چه عدد احصاى جمله مقصود و مقدور نبود ، و از شعراى زمان جمعى كه الحال انجمن از انفاس ايشان معطرست ، و دامان
تاريخ تذكره هاى فارسى ( فارسي ) — صفحة 654
مساهمون: أحمد گلچين معانى
ص٦٥٤