ذيل رياض الجنة تأليف حاجى ميرزا احمد ديوانبيگى شيرازى در نيمهء دوم قرن سيزدهم
ديوانبيگى در تذكرهء حديقة الشعراء در ضمن ترجمهء حال نشاط اصفهانى بدين تأليف اشاره كرده و گويد : « بالجمله فقير مدتى در خيال بودم كه شرح حال ايشان را بچه قسم نگارش كنم كه از عهدهء جزوى از محامدشان برآيم ، چه تصور فضائل و كمالات صورى و معنوى ايشان كه مىشد هريك از آنها شاهدى عدل بودند بر اينكه آن جناب على التحقيق فرع اصل شجرهء طيبهء نبوت و شاخى از نهال بوستان ولايتاند ، و به هيچ قسم نمىتوانستم بيان حال ايشان را بهطورىكه پسند خاطر خودم باشد بنمايم ، هرچند در ذيلى كه بر تاريخ رياض الجنة نوشتهام فىالجمله در احوال آن جناب و مرحوم حاجى ميرزا محمد حسينخان اصفهانى « 1 » بسطى داده و رجحان ايشان را در مقام كرم بر اسخياى معروف دنيا مدلل داشتهام . . . »
بنابراين ذيل رياض الجنة مكمل تراجم آن كتاب تواند بود تا اواخر قرن سيزدهم هجرى . ذكر حديقة الشعراء و ترجمهء مؤلف آن در بخش نخست مذكور افتاد .
رياض السياحة تأليف حاج زين العابدين شروانى متخلص به تمكين در 1237 ق .
كتابيست در جغرافيا و تاريخ مشتمل بر ذكر بلاد و سلسلههاى سلاطين و شعرا و عرفا و فضلا و حكما و بيان سلاسل اهل عرفان كه بنياد آن بر يك خلد و چهار
هامش
( 1 ) - مقصود نظام الدولهء معروف ، صدر اعظم زمان فتحعلى شاه است .