اورينتل كالج ميگزين ( اگست 1934 ) صفحهء 19 - 30 نقل شده و مشتمل است بر تراجم استادان خط .
نمونهء تراجم :
« و قاسم شاديشاه نيز يكى از خوشنويسان عصرست ، و تا سنهء خمسين و تسعمائه ( 950 ) در حيات بوده ، اما قلم در دست و قلمتراش در مشت داشت ، و هر روز پنج بيت مىنوشت » .
« و شاگرد نيك او محمد حسين باخرزى است كه بزعم بنده او بهتر از قاسم شاديشاه نوشته ، و اصلش از باخرزست ، و بانواع فضائل و كمالات آراسته ، از جمله شعر او بغايت خوبست و شطرنج غائبانه و حاضرانه كسى بهتر از او نباخت ، و كمينه بخدمتش رسيده بود ، و اين فضائل او از خط و شعر و اختلاط خود تميز كرده تصديق مىكند ، اين شعر از اوست :
خوش آن كز آتش دل شعله در پيراهنم گيرد * كه نتواند دگر خار ملامت دامنم گيرد
رباعى
يا رب غم دورى ضرورى تا كى * با درد و غم هجر صبورى تا كى
هستيم ز تو دور و به مردن نزديك * نزديك بمردنيم ، دورى تا كى »
( ص 28 )
خلد برين تأليف محمد يوسف واله قزوينى در نيمهء دوم قرن 11
تاريخى است مشتمل بر هشت روضه و هر روضه شامل چندين حديقه و هر حديقه