مفتون آنچه را كه بنقل از سفينة المحمود نوشته ، از ترس مؤاخذهء محمود ميرزا جرأت نكرده است كه مأخذ خود را مكتوم بدارد ، همچنان كه در ذيل نام ميرزا مهدى حسينى فراهانى متخلص به عشرت آورده است كه : « نواب محمود ميرزا در سفينهء خود مرقوم فرمودهاند . . . الخ » و در ترجمهء ميرزا محمد على آزاد كشميرى گويد كه :
« و محمود ميرزا در سفينه نوشتهاند . . . الخ » .
ترجمهء مؤلف و آثار او بدفعات در كتب و مجلات انتشار يافته و بخصوص با وجود طبع قسمت منثور نگارستان دارا كه شامل ترجمهء مفصل مؤلف نيز هست ، تكرار آن ضرور نيست ، و تنها چيزى كه بر آن مزيد توان كرد سه نكته بشرح ذيلست :
1 - مرحوم تربيت در كتاب دانشمندان آذربايجان ( ص 353 تا 357 ) در ترجمهء مفتون آورده است كه وى در تاريخ 1241 بمكهء معظمه تشرّف حاصل نموده ، و اين خطاست ، چه فاضلخان گروسى تاريخ اين سفر را در تذكرهء انجمن خاقان به تمام حروف چنين مذكور داشته است : « . . . در حين ترتيب اين تذكره كه سنهء يكهزار و دويست و سى و چهار است بطواف حضرت كعبة اللّه العليا زادها اللّه شرفا مشرف شده . . . الخ »
2 - مرحوم تربيت شرح مشاعر ملا صدرا را در شمار آثار او مذكور داشته ، و حال آنكه شرح مزبور از پسر او محمد بن عبد الرزاق است .
3 - در الذريعة ( ج 4 ) بجاى نگارستان دارا « تذكرة الشعر و الشعراء » نوشته شده و مقصود همين تذكره است .
از اشعار فارسى اوست
روزى سر از دريچهء همت برآورم * زين كاخ تا بكنگرهء عرش برپرم
حوران در انتظار من و من ز ابلهى * از زال پرفريب جهان عشوه مىخرم