از حسرت زخمى دگر ، ريزم همى از ديده خون * با آنكه خون ريزد هنوز ، از زخمهاى كاريم
گر مبتلاى تازهام ، كو حرمت مهمان تو * ور بندهء ديرينهام ، كو مزد خدمتگاريم
*
بياران هرگز از يارى نمىافتد نگاه از تو * نه قدر يار مىدانى نه شرط يارى آه از تو
« سفينة المحمود ، نسخهء كتابخانهء سلطنتى »
نسخهء خطى ديوان وامق در كتابخانهء وزيرى يزد موجودست .
ميكده تأليف احمد قلى خان صارمى افغانى در نيمهء دوم قرن دوازدهم
در تراجم شعراى متأخر افغان است كه از حالات ميرزا بيدل شروع شده بذكر شعراى معاصر مؤلف خاتمه مىيابد .
مؤلف آثار هرات در ترجمهء صاحب تذكره و توصيف كتاب او چنين نگاشته است :
« صارمى ، احمد قلى خان صارمى در هنگام ملوكالطوايفى هرات ، يعنى در ميانههاى صد دوازدهم هجرى يكى از رؤساى طايفهء ايماق بوده ، در قلعهء نريمان تولد و در روضهء شيخ احمد جام كه صارمى خود را از عشيرهء او معرفى مىكند دفن گرديد .
صارمى كتابى در تذكرهء شعراى قرون اخير نوشته و نام آن را ميكده گذاشته است .
اين كتاب از حالات ميرزا بيدل شروع نموده به شعراى معاصر صارمى خاتمه مىيابد .
اگرچه در تشريح احوال شعرا بيشتر به پيراستن عبارات تسجيع و تقفيه جملات پرداخته ، ولى با آن هم براى شعراى قرن اخير كتاب ميكده بهترين كتابى شمرده