ترجمهء مؤلف :
امير شير عليخان لودى فرزند على امجد عليخان لودى است و لودى نام يكى از طوايف افغان است . وى شمهيى از حال خود در احوال ملا فرخ حسين ناظم هروى ( ص 120 ) آورده و مىنويسد : « مخدومى استادى ملا فرخ حسين ناظم تخلص داشت ، بزرگ و صاحب حال و ديرينه و آقسقّال بود . اصلش از هرات است . بعد از تكميل خويش از وطن برآمده بحسب قسمت بملك بنگاله افتاد ، و در بلدهء جهانگير نگر طرف دها كه اقامت ورزيد . چون والد بزرگوار را بتقريب نوكرى سلطان محمد شجاع خلف صاحبقران ثانى در آن سمت عبور افتاده بود ، روزى چند اين نوسبق صحايف ايام و ديگر برادران از خدمت ملّاى مذكور استفاده نمودند ، امّا برادران از صحبتش فيضها برگرفتند ، و اين سياهكنندهء كاغذ بنا بر صغر سن از آن نقد تهى كيسه ماند ، چنانچه مختصرات فارسى و عربى خوانده بود كه پيك اجلش در رسيد ، و صبح روز عاشورا سنهء هزار و شصت و هشت در اداى فريضهء بامداد ، در سجدهء آخر جان به مالك جنان سپرد :
حيات جاودان باشد چنين مرگ * اگر ميرد كسى بارى به اين مرگ
از آنجا كه خاطر دريا مقاطر والد خيلى دشوارپسند بود ، و در ملك بنگاله كه قحطالرّجالست معلّمى ديگر كه به ظاهر و باطن آراسته باشد بدست نيامد ، از آن هنگام درسى مقررى نماند ، و در تمادى ايّام برخى از صرف و نحو معلوم گرديد ، بعد از آن همواره در صحبت والد و ياران ايشان همه تن گوش بوده ، فيضى فراخور استعداد مىگرفت ، تا آنكه برگزيدهء كردگار و نقاوهء اهل روزگار را پيمانهء حيات لبريز گشت ، و آن انعقاد نماند . از ياران و بزرگان همصحبت كه هريكى اعلم روزگار بودند ، بعضى بتفاريق جام كلّ نفس ذائقة الموت چشيدند ، و برخى به اطراف ميل فرمودند .
از آن جمله ذات مبارك خلاصهء دودمان نجابت ، سلالهء خاندان سيادت ، زور بازوى دلاورى و شجاعت ، صورت معنى كرم و سخاوت ، شكر اللّه خان صاحب ، اطال اللّه عمره