اكبرى و مجمع النفائس و تاريخ ضياء الدّين برنى فيروز شاهى ، و تذكرهء محمد تقى اوحدى ( بجاى تقى الدّين محمد ) مسمّى بكعبهء عرفان و تذكرهء مير علاء الدوله ( مكرر ) و تذكره ملا نصير نصرآبادى ( كذا ) و كتاب هفت اقليم و تذكرهء لذت النسا ( ؟ ! ) « 1 » و تذكرهء شير خان افغان ( كذا و مراد مرآة الخيال شير خان لودى است ) و بياض ميرزا معزّ فطرت موسوى خان موسوم بگلزار فطرت و بياض محمد دارا شكوه وليعهد شاه جهان پادشاه قادرى تخلص صاحب مجمع البحرين كه باصطلاحات صوفيهء هند نوشته و بياض محمد اكبر بن اورنگزيب . . . و نيز تذكرة المعاصرين شيخ محمد على حزين و تذكرهء على قلى خان عباسى » ( مراد رياض الشعراست ) از اينجا يك صفحه افتاده است .
از اينكه مؤلف نام صحيح تذكرهها يا مؤلفين آنها را نمىدانسته و بغلط ذكر كرده پيداست كه منابع ديگران را به حساب خود گذارده است .
نسخه : بادليان ، ش 395 مورخ 1224 ( عكس اين نسخه را دانشگاه تهران و آقاى دكتر ذبيح اللّه صفا دارند و من از نسخهء ايشان استفاده كردم ) ، اشپرنگر ، ش 27 ( كتابخانهء فرحبخش ) بانكىپور ( در دو مجلد ) ج 8 ص 713 و 714 مورخ 1224 ، كاتب اسپرى پرشاد .
دانشگاه لاهور ، ذخيرهء پروفسور محمود شيرانى .
اعظمگر ، دار المصنّفين ، ( ر ك : اورينتل كالج ميگزين ج 3 ش 2 ص 26 فوريهء 1927 ) .
ذيل ريو ، ش 117 ( قسمت مختصر و ناچيزى ازين كتابست ) .
مرحوم پروفسور محمد شفيع در حواشى تذكرهء ميخانه چاپ لاهور ازين تذكره زياد نقل كرده و بنده در چاپ دوم همه را ذكر كردهام .
هامش
( 1 ) - تذكرة النساء صوابست و مراد « جواهر العجائب » است و اين ناميست كه تقى اوحدى به آن داده است .