خاتمهء مجمع الشعراست كه مشتملست بر حالات پادشاهان و سلاطين و شاهزادگان و امرا و تركان ، و كتابى علىحده نيست ، چنان كه در ذيل گلستان هنر بتفصيل بيشتر اين مطلب را نوشتهام .
مجمع الشعراى جهانگيرى تأليف ملا قاطعى هروى ( متوفى 1024 ) بعد از 1014 ه . ق
اته مىنويسد كه : « مجمع الشعراى جهانگير شاهى قسمتيست از كتاب بزرگ شرح احوال ، تأليف قاطع ! و آن تذكرهء شعراييست كه جهانگير شاه را ( متوفى در 1037 ه . / 1627 م . ) مدح كردهاند . نسخهء منحصر بفرد در كتابخانهء بودلين محفوظست » .
« ترجمهء تاريخ ادبيات فارسى تأليف اته ، ص 7 »
استورى مىگويد : « يادداشتهاييست از صد و پنجاه و يك شاعر كه در مديح جهانگير شعر گفتهاند ، و اين سومين دفتر از كتابست كه در كتابخانه بودلين بشمارهء 371 محفوظ است و نسخهء اصل است » .
« استورى ، 1 : 813 »
آغاز :
« با همه محتاجى و عجز و نياز * ساختم از بسمله مفتاح راز »
تقى الدّين اوحدى در ترجمهء وى آورده است كه : « مجموعهء حالات هنرمندى ، خطير قدرى در آن دلپسندى ، قاطع بوادى صورى و معنوى ، مولانا قاطعى هروى ، مردى بود باقسام هنر آراسته و از لوث معايب پيراسته ، با كمال جامعيت و متانت آمده ، در تذهيب و مجلّدى و رنگآميزى و غيرهم بغايت استاد گرديده و مجمع الشعراء نوشته بود مشتمل بر احوال متوسطين و متاخرين و بعضى از آن به نظر مخلص رسيده و وى تا