اين باغچه يافت حسن اتمام * يا رب نرسد گه زوالش
گلهاى خرد درو شكفته * شد « باغچهء بهار » سالش
در سبب تأليف پس از ذكر تذكرهء نخستين خود موسوم به حديقهء هندى كه ذكرش گذشت ، مىنويسد : « حالا كه سال يكهزار و دوصد و نوزده هجرى مطابق جلوس سال چهل و هفتم . . . شاه عالم ثانى . . . است ، احوال شعراى معاصرين را از آغاز جلوس فردوس آرامگاه ( - محمد شاه ) از صد جا يك جا كرده تأليفى ديگر ساختم » ( ص 1 ) .
نثر كتاب ساده است و تراجم متضمن تاريخ ولادت و وفات و معلومات ديگر از علمى و سياسى و ملكى .
سفينهء هندى بسال 1377 ه ق ، در پتنهء هندوستان با مقدمهء فارسى و انگليسى و تصحيح و تحشيهء پروفسور سيد شاه عطاء الرحمن متخلص به عطا در 318 صفحه با چهار صفحه مقدمه بانگليسى و شش صفحه مقدمه به فارسى و فهرست صاحبان تراجم در آغاز و سه ضميمه در آخر كه عبارتست از : اشارات ، فهرست اسماء اشخاص و فهرست اماكن بطبع سنگى مغلوط در قطع 9 / 24 * 6 / 16 نشر يافته است .
ترجمهء مؤلف بقلم خود وى :
« جامع اين اوراق بهگوان داس هندى تخلص بن دليت داس بن هرنيس راى قوم كايست ، « سرى باستم دوسرا » موطن اصلى بزرگان كالپى و مسكن سوندهاست ، والد بزرگوارم همراه پدر عاليقدر در هنگام نظامت نواب برهان الملك بهادر مرحوم حسب - الطلب عمّ كلان خود بلاقيداس كه در آنوقت بمشرفى تصحيحهء شمالى سپاه ممتاز بود ، از آنجا به لكهنو آمده ، چنانچه پدر كريم داد خان رونق مذكور را كه به مكتبدارى مأمور بود ، همراه آورده ، از عهد نواب مرحوم تا اواخر عهد نواب آصف الدوله بهادر مرحوم در سلك ملازمان با امتياز منسلك بوده ، هميشه به ياد رب العباد مشغول مىبود ، اشعار هندى در ستايش آفريدگار به زبان برج بسيار گفته ، مؤلف در صيدپور عملهء سيلك بخانهء پدر مادر خود لالهرام غلام قانونگوى آنجا تولد يافته ، « صبى جوانبخت » تاريخ تولدست ، در عمر دوسالگى از آنجا به خدمت پدر بزرگوار در لكهنو رسيده ، بعد