تأسف دارم از اينكه نسخههاى موجود و اصيل را به آقاى دكتر خيامپور نشان داده بودم و ايشان به آنها مراجعه نكردند و در نتيجه هم تاريخ تأليف نادرستست و هم ديباچه ناتمام و هم كتاب بدون نام .
ترجمهء مؤلف :
فاضل خان گروسى كه خميرمايهء انجمن خاقان خود را از انجمنآراى اختر گرفته است ناسپاسى كرده و در ترجمهء اختر زبان ببدگويى وى گشاده است ، و اينك ترجمهء احمد بيگ اختر از انجمن خاقان به نظر خوانندگان مىرسد و در دنبال آن ترجمهء همو از تذكرهء دلگشا نقل مىشود تا حقيقت اين معنى بر همگان عيان باشد .
فاضلخان راوى گروسى مىنويسد :
« اختر اسمش احمد بيگ ، از غلامزادگان سلاطين صفويه است ، در جوانى چندى امراء زنديه را خدمت كرده پس از انقراض آن سلسله خدمت امير الامراء العظام و احبب الكبراء الفخام امير ستوده رأى نامدار سليمان خان قاجار « 1 » اختيار كرده و در آن حضرت بارى تمام و اعتبارى ما لا كلام يافت و همانا با يكى از وشاقان آفتاب چهرهاش نظرى از روى مهر داشت ، با خطوخالش مغازله كردى و باميد وصالش غزل سرودى ، روزى امير مخدوم ديوان او برگرفته همىخواند تا بدان غزلها كه در آن تصريح باسم معشوق شده بود رسيد ، آتش غيرتش زبانه زده امر بقطع زبان آن نادان فرمود ، پس از آنكه آلت سود بزيان رفت به اصفهان شتافت و بتدارك جمع و تأليف تذكرهء معاصرين افتاد ، الحق در جمع اشعار و ضبط اسامى كمال سعى مبذول داشت ، اگرچه در انتخاب شعر و نگارش حال نه بر وجه صواب كار كرد ، صورت اتمام نيافته مهلت بانجام رسيد ، برادر كهترش محمد باقر بيگ نشاطى تخلص كه ذكرش خواهد آمد ، اتمام كتاب و انجام كار برادر را همّتى گماشته چون خود مرد قليلالبضاعهء ضعيف الصناعه بود از عهده برنيامده متوسل بكتّاب درگاه جهانپناه خسروى شد تا در نگارش احوال و انتخاب
هامش
( 1 ) - وى عزت تخلص داشت و بسال 1300 درگذشت ، ديوانش بشمارهء 2983 مورخ 1214 در كتابخانهء سلطنتى موجودست .