شيخ ابو محمد روزبهان بقلى فسايى صوفى معروف به شيخ شطاح و متوفى در 606 را با امير روزبهان صبرى اصفهانى شاعر مشهور زمان شاهعباس ماضى يكى دانسته است ، و ترجمهيى را كه در ذيل روزبهان آورده ، نيمى از آن عارفست و نيمى ازين شاعر رك : ( ص 262 ) .
* * * زينل بيگ را « زنبيل بيگ » و زبانى را « زبانى » نوشته ( ص 272 و 273 ) .
* * * ترجمهء مير حاج جنابدى را كه انسى تخلص داشته ، در ص 72 ذيل امير حاج و در ص 311 ذيل سيّد ثبت كرده است .
* * * شيخ شاه نظر قمشهيى نذرى تخلص را در حرف شين و بعنوان شاه كاتب ! ؟ نوشته است ( ص 333 ) .
* * * شيخزادهء لاهيجى را خلف ابو سعيد لاهيجى نوشته و با شيخزادهء پورانى يكى دانسته است ( ص 369 ) و حال آنكه شيخزادهء لاهيجى شيرازى پسر شيخ شمس الدّين محمد اسيرى لاهيجى نوربخشى شارح گلشن رازست و با شيخزادهء پورانى اختلاف دارد .
* * * ميرزا صادق ميناى نصرآبادى جدّ محمد طاهر نصرآبادى صاحب تذكرهء مشهور را جدّ تقى الدّين اوحدى مؤلف عرفات العاشقين نوشته است ( ص 376 ) .
و ازينقبيل مزخرفات درين كتاب بسيارست .
* * * تذكرهء روز روشن بسال 1297 ه ق در 868 صفحه بقطع وزيرى ، خط نستعليق ، كاغذ كاهى ، در بهوپال بطبع سنگى رسيده است و چاپ دوم آن در تهران از روى
تاريخ تذكره هاى فارسى ( فارسي ) — صفحة 643
مساهمون: أحمد گلچين معانى
ص٦٤٣