سمايى ، مولانا شعورى ( خواجه محمد آصف ) ، مولانا شعورى ( خواجه محمد آصف ) ، مولانا فخرى ، مولانا خصالى ( حسين ) ، مولانا كسرى ( محمد قاسم ) ، مولانا نذرى ، مولانا شريف ، مولانا مردمى ( حاجى ) ، مولانا سرورى ، مولانا عبد الغفار ، قاضى محمد ملقب به عصفور ، مولانا جلال الدّين مسعود م 982 ، مولانا غضنفر بن مولانا فهمى م 993 .
فصل دوم از اصل اول در ذكر جمعى از شعراء دارالمؤمنين كاشان حماها اللّه عن الحدثان كه در زمان تأليف اين خلاصهء خيرمآل رخت هستى از دامگاه فنا بآرامگاه بقا كشيدهاند و بعضى از آنها را در اوائل سن بصحبت رسيده ، از آن جمله : مولانا شجاع ملقب به كور م 981 ، مولانا همدمى ( ميرزا على ) م 982 ، مير مسعود طباطبائى م 972 ، مولانا مشفقى م 972 ، مولانا گلشنى م 974 ، مولانا حيدر طهماسبى م 971 ، مولانا ادهم م 969 ، مولانا نعمتى م 966 ، مولانا نگاهى آرانى م 979 ، مولانا رموزى نشلجى م 972 ، مير هبة اللّه م 958 ، مولانا عبدل ساكنى م 965 .
اصل دوم در ذكر شعراى دارالسلطنهء صفاهان
حفظها اللّه تعالى عن مفاسد الدوران ، و درو دو فصلست ، فصل اول در ذكر سخنسرايان زمان تأليف اين خلاصهء خيرمآل ، از آن جمله سلطان عرصهء بىنظيرى مولانا كمال الدّين حسين ضميرى ، مولانا زين - الدّين على نيكى ، مولانا حزنى ، مولانا صبرى روزبهان ، قاضى نور الدّين محمد نورى تخلص ، خواجه افضل الدّين محمد تركه ، مير شجاع الدّين محمود خليفه ، امير جلال - الدّين حسن ، مير برهان الدّين محمد باقر اشراق الشهير بداماد ، ميرزا تاج الدّين حسين صاعد م 1000 ( - واعظ پاك ) « 1 » ، مير مرتضى رفيقى م 990 ، خواجه شاهكى رنانى متخلص به فنائى ، آقا ملك معرف ، خواجه محمد رضا فكرى ، مولانا كلامى ، مولانا داعى ( ميرك ) ، درويش غازى ، مولانا بابا شاه حالى ، حكيم شرف الدّين شفائى ، مولانا محمد رضا شكيبى .
فصل دوم در ذكر جمعى از شعراى دارالسلطنهء صفاهان و نواحى آنكه بعضى
هامش
( 1 ) - تاريخ فوت صاعد را مؤلف بعدا الحاق كرده است .