صبحى م 973 ، مولانا سوزى ، مولانا صلاح الدّين صرفى ، مولانا جدايى م 984 ، مولانا ظريفى ، مولانا پيروى ، مير عبد القدوس قدسى م 992 ، مولانا باذلى ، مولانا كمالى ، مولانا ميركى م 991 ، مولانا منصورى .
اصل پنجم در ذكر شعراى دارالسلطنهء قزوين
خصوصا بعضى از شاهزادگان كامگار و سلاطين نامدار و وزراى عالىمقدار كه در زمان خاقان جنتمكان ابو البقا شاهطهماسب روّح اللّه روحه در آن بلده جنتنشان مىبودند و گاهى بواسطهء موزونيّت بوادى نظم ميل مىنمودند ، از آن جمله :
سلطان ابراهيم ميرزا بن بهرام ميرزا متخلص به جاهى مقتول در 985 « 1 » ، سلطان بديع الزمان ميرزا بن بهرام ميرزا مقتول در 985 ، سلطان مصطفى ميرزا بن شاهطهماسب ، مق 984 ، سلطان حسن ميرزا بن سلطان محمد پادشاه مق 985 ، ميرزا سلمان مق 991 ، ميرزا جعفر آصفخان ، قاضى مير حسن عبد الرزاق سيفى ، حاجى اسماعيل بحثى ، مولانا فروغى ، مولانا شرمى ( احمد ) ، درويش كاكاى شيرازى الاصل قزوينى مسكن
هامش
بقيهء حاشيه از صفحهء قبل مجلس به خط ديگرى همزمان با تحرير تذكره نوشته شده است كه : « فوتش در سنهء سبع و ستين و تسعمائه بود ، ملا مقصدى در تاريخ او چنين گفته :حريفى خرقه بنهاد و شد آزاد * بود تاريخ فوتش « خرقه بنهاد »- 967 بنابراين ما همان تاريخ صحيح را ثبت كرديم .
( 1 ) - جاهى صفوى در آخر روز شنبهء پنجم ذىالحجهء سال 984 هجرى مقتول گرديد ، و تاريخ كشته شدن او را مولانا عبدى جنابدى چنين يافته است :گل گلزار حيدر كرّار * خلف آل احمد ، ابراهيم
بر فلك سود افسرش كه نهاد * در مقام رضا سر تسليم
گفت تاريخ سال قتل مرا * بنويسيد : « كشته ابراهيم »- 984 « گلستان هنر »