تذكرهء باقى از خواجه باقى باللّه نقشبند دهلوى متوفى 1012 ه ق
بنا بضبط مشار ( فهرست كتب چاپى فارسى ) در حيدرآباد دكن بطبع رسيده است و بنده از كيفيت آن بىخبرم ، ولى احتمال مىدهم از آنجا كه وى از بزرگان سلسلهء نقشبندى بوده ، تذكرهء مزبور در ذكر مشايخ اين سلسله باشد .
ترجمهء مؤلف :
« باقى باللّه - خواجه باقى باللّه دهلوى بن مولانا قاضى عبد السلام اعلم علماى عصر و افضل فضلاى دهر بود ، سلسلهء نقشبنديه از ذات با بركات او در ملك هندوستان فروغ و رونق گرفته ، در سنهء اثنين و سبعين و تسعمائه ( 972 ) به شهر كابل پا بعرصهء شهود گذاشته ، و باكتساب علوم ظاهرى از بابا صادق حلوانى پرداخته و بريعان شباب بر جادهء سياحت قدم افشرده ، اكثر بلاد عرب و عجم پيموده ، و به خدمت ارباب كشف و شهود رسيده ، انواع فيوض و بركات ربوده و دست بيعت و ارادت بدست خواجه محمد امكنكى داده و خرقهء خلافت ازو يافته ، پس به دهلى رسيده طرح اقامت انداخت و بر طالبان راه خدا ابواب فيض مفتوح ساخت و در جمادىالآخرهء سنهء اثنى عشر و الف ( 1012 ) بعمر چهلسالگى فانى فى اللّه گرديد .
مىگذشتم ز غم آسوده كه ناگه ز كمين * عالم آشوب نگاهى سر را هم بگرفت
رباعى
در راه خدا جمله ادب بايد بود * تا جان باقيست در طلب بايد بود
دريا دريا اگر بكامت ريزند * كم بايد كرد و خشكلب بايد بود »
« روز روشن ، ص 88 »