تو ايستاده و من خفته نيست شرط ادب * بروز مرگ مبادا به من نماز كنى » « 1 »
« تذكرهء نصرآبادى ، ص 302 »
در 1022 - 1024 كه تقى الدّين اوحدى تذكرهء عرفات العاشقين را تأليف مىكرده . حسن بيگ هنوز جوان بوده و هواى تذكرهنويسى در سر نداشته ، و در آن اوقات دليرى تخلص مىكرده . صاحب عرفات كه از ديرباز و زمان اقامت شيراز با وى و پدرش على بيگ شعبان اوغلى ذو القدر آشنا بوده ، مىنويسد كه : درين اوقات تغيير تخلص داده انسى لقب شده » و ترجمهء او را هم در حرف الف ذيل « انسى » آورده است و هم در حرف دال ذيل « دليرى » كه هر دو را نقل خواهيم كرد .
و در باب اينكه نصرآبادى نوشته است كه حكيم شفايى اعتقاد بسيار به او داشت ، تأييد قول وى را دو رقعه كه ميان اين دو شاعر ردوبدل شده و حكايت از مراتب و داد و كمال اتحاد ايشان مىكند ، از سفينهء نظم و نثر شمارهء 4493 كتابخانهء آستان قدس رضوى ( ص 739 - 740 ) كه بسال 1055 هجرى تحرير شده است ذيلا نقل مىكنيم :
3 تقى الدّين اوحدى مىنويسد : « زبدة الانام حسن بيگ انسى از اهل عصرست ، و قبل از اينكه او را در شيراز و اردوى معلّى مىديديم دليرى تخلص مىكرد . او پسر على بيگ شعبان اغلى ذو القدر مهماندار عباس پادشاه است ، و بغايت فهيم ، خوشطبيعت ،
هامش
( 1 ) - آقاى دكتر تقوى پاكستانى در كتاب خود ( ص 248 ) در باب فوائد سفينهء خوشگو آورده است كه : « در ذيل حسن بيگ انسى مىنويسد : تذكرة الشعرائى نوشته ظاهرا اتمام نيافته و به نظر هم نيفتاده » . اما اسم تذكرهء حسن بيگ انسى در جاى ديگر ديده نشده است » .
« رك : تذكرهنويسى فارسى در هند و پاكستان » .
و حال آنكه تمام تذكرهء نصرآبادى از آغاز تا انجام داخل سفينهء خوشگو شده است .