صاحبان سفاين و تذاكرست ، ولى بر كسى كه مىخواهد يك اثر جاودانى از خود بجا گذارد فرض است كه تحقيق دقيق به عمل آورد .
اين مجلد در اسفندماه 1342 در 438 صفحه طبع و انتشار يافته است .
بزمآراى از سيد على بن محمود الحسينى در سال 1000 هجرى
اين تذكره را مىتوان به دو قسمت منقسم نمود : قسمت اول لباب الالباب محمد عوفى است در يك مقدمه و هفت فصل ، و قسمت دوم كه عنوان « خاتمه » به آن داده شده است شامل تراجم سلاطين و امرا و وزرا و شعرا و فضلاى زمان اكبر پادشاه است تا زمان تأليف ، كه از خانخانان شروع و به رويى ساوجى ختم شده است .
وى در پايان مقدمهء كتاب فصلى در ستايش اكبر پادشاه و خانخانان ( - عبد الرحيم خان بن بيرم خان ) پرداخته آنگاه تذكره را بمربّى خود خانخانان تقديم كرده است .
آغاز : شكر و سپاس و ستايش بىقياس ، و حمد بىحد و ثناى بىعد مر قادر حكيم و صانع قديم را كه لباس هستى در سر موجودات بالا و پستى افگند » .
انجام : « اتمام و اختتام اين مجموعه كه مسمى به تذكرة الشعراست وقتى اتفاق افتاد كه تاريخ هجرى بهزار رسيده بود » .
نسخه :
ذيل ريو ، ش 106 .
« استورى ، 1 / 805 » علامهء فقيد مرحوم ميرزا محمد خان قزوينى در مقدمهء لباب الالباب در باب اين كتاب چنين نگاشتهاند :
« . . . در ضمن تفحص در تذكرههاى محفوظ در كتابخانهء بريتيش مىوزيم در لندن تذكرهء يافتم موسوم به « بزمآراى » للسيّد على بن محمود الحسينى متضمن تراجم احوال شعراء فارسى از اقدم ازمنه تا عصر خويش و آن را در سنهء 1000 تأليف كرده