از او است : 1 . اشعارى در فضائل و مناقب و مراثى و مصائب حضرات معصومين عليهم السّلام 2 .
تقريرات اصولى و فقهى اساتيد خود 3 . رساله در اصول دين ، مختصر 4 . شرح صحيفهء سجّاديّه 5 . موعظهء ابراهيم « 1 » .
سيّد ابو الحسن شهشهانى
سيّد ابو الحسن بن سيّد محمّد ابراهيم شهشهانى عالم فاضل [ ظاهرا از شاگردان آقا محمّد شهشهانى بوده است . شيخ آقا بزرگ تهرانى نيز احتمال داده است كه سيّد ابو الحسن از شاگردان حاج محمّد ابراهيم قزوينى باشد ] . « 2 » اين تأليفات از او است : 1 .
سدرة المنتهى فى شرح جنّة المأوى ، در فقه ، به عربى ، متن از آقا سيّد محمّد شهشهانى است ، و شرح مذكور در محرّم 1269 تا ربيع الاوّل 1271 ق نوشته شده است ، اين نسخه به شمارهء 1473 و نسخهء ناقص ديگرى به شمارهء 1757 در كتابخانهء آيتاللّه مرعشى در قم وجود دارد . « 3 » [ 2 . الغرّة الحنفيّة فى شرح درّة النّجفيّه ، به عربى در فقه ( در سه جلد ) ، موجود در كتابخانهء ( ابن مسكويه اصفهان و آستان قدس رضوى ) و آيتاللّه گلپايگانى در قم ] « 4 » .
سيّد ابو الحسن موسوى
سيّد ابو الحسن بن سيّد محمّد ابراهيم موسوى ، عالم فاضل ، از بنى اعمام حاج سيّد محمّد باقر حجّت الاسلام شفتى بوده ، در اصفهان سكونت داشته ، و عمدهء تحصيلاتش نزد سيّد حجّت الاسلام بوده است . پس از فوت ، در مقبرهء كوچك واقع در دالان مسجد سيّد اصفهان مدفون شد . سال فوتش به دست نيامد . اولاد و اعقابش به موسوى و كابلى شهرت
هامش
( 1 ) . دانشمندان و بزرگان اصفهان ، ج 2 ، صص 1037 - 1038 ؛ سيرى در تاريخ تخت فولاد ، ص 151 ؛ تحفة الابرار ، ج 2 ، صص 521 - 526 ؛ گنجينهء دانشمندان ، ج 3 ، ص 99 ؛ شهداى روحانيّت شيعه ، ص 254 - 257 ؛ ميراث اسلامى ايران ، ج 10 ، صص 103 - 104 ؛ زندگىنامهء علّامهء مجلسى ، ج 2 ، صص 356 - 358 ؛ تاريخ اصفهان ، جابرى ، ص 290 .
( 2 ) . الكرام البررة ، ج 1 ، صص 31 - 32 .
( 3 ) . فهرست مرعشى ، ج 4 ، ص 265 و ج 5 ، ص 140 .
( 4 ) . فهرست گلپايگانى ، ص 539 .