حكيم و عبد اللّه بن محمّد بن يعقوب از وى روايت مىكنند . او در سال 327 ق وفات يافته است .
كتب زير از او است : 1 . الخراج و التّعديل ، در چندين مجلّد ، مطبوع 2 . كتاب در ردّ قول به رجعت 3 . زينة ، در تفسير الفاظ متداوله ميان ارباب علوم . « 1 »
ابى حامد اصفهانى
امام ابى حامد اصفهانى ، از دانشمندان اصفهان و مؤلّف كتاب البصائر فى الوجوه و النّظائر است . « 2 »
ابو حرب ديلمى
ابو حرب نوشروان بن شيرزاد بن ابو الفوارس متصوّف ديلمى اصفهانى ، از محدّثين اصفهان است . از ابو بكر بن ريذهء ضبّى و ابو القاسم علىّ بن احمد بن مهران مدينى استماع حديث كرده ، و جهت ابو سعد سمعانى اجازه نوشته است . « 3 »
ابو الحسن آتشكدهء گزى
ابو الحسن هاديان گزى متخلّص به « آتشكده » شاعر معاصر در قريهء گز از بلوك برخوار اصفهان متولّد شد ، و تحصيلات خويش را در اصفهان تا ششم ادبى به پايان رسانيد . گاهى شعر مىسرود ، و ديوان اشعارى دارد . از او است :
بهار عمر من نرگس خمار تو جانا * ز تندباد حوادث بدين قرار نماند
نسيم صبح خزان چون وزد معلوم * كه روزگار جوانى چو نوبهار نماند « 4 »
هامش
( 1 ) . ذكر اخبار اصفهان ، ج 2 ، ص 201 ؛ مرآة الجنان ، ج 1 ، ص 306 ؛ الانساب ، ج 3 ، ص 257 ؛ اللّباب ، ج 1 ، ص 278 ؛ رجال اصفهان يا تذكرة القبور ، صص 5 - 6 .
( 2 ) . كشف الظّنون ، ج 1 ، ص 246 .
( 3 ) . التّحبير ، ج 2 ، ص 351 .
( 4 ) . تذكرهء شعراى معاصر اصفهان ، ص 8 .